φυγάς τ’ ἐμαυτῷ προστιθεὶς πάτρας ἐμῆς.
θανάτους τ’ ἀώρους, καὶ κακῶν ἄλλας ὁδοὺς
ὡς, εἴ τι πάσχοιμ’ ὠν ἐδόξαζόν ποτε
Μή μοι νέορτον προσπεσὸν μᾶλλον δάκοι.
[39] Ter. Phorm. II. i. 11.
[40] This refers to the speech of Agamemnon in Euripides, in the Iphigenia in Aulis,
Ζηλῶ σε, γέρον,
ζηλῶ δ’ ἀνδρῶν ὃς ἀκίνδυνον
βίον ἐξεπέρασ’, ἀγνὼς, ἀκλεής.—v. 15.
[41] This is a fragment from the Hypsipyle: