Εφυ μὲν οὐδεὶς ὅστις οὐ πονεῖ βροτῶν
θάπτει τε τέκνα χἄτερ’ αὖ κτᾶται νεὰ,
αὐτός τε θνήσκει. καὶ τάδ’ ἄχθονται βροτοὶ
εἰς γῆν φέροντες γῆν ἀναγκαίως δ’ ἔχει
βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον στάχυν.
Πολλὰς ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους ἕλκετο χαίτας.—Il. x. 15.
Ἤτοι ὁ καππέδιον τὸ Ἀληΐον οἶος ἀλᾶτο
ὅν θυμὸν κατεδὼν, πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων.—Il. vi. 201.