Schijnbaar scheurde ’t lot de banden,
Die ons bonden, wreed van een,…
’k Sta hier wel aan vreemde stranden
Met mij zelf, en God … alleen,…
Maar toch, moeder, wat me griefde,
Wat mij vreugd gaf of verdriet,
Moeder! twijfel aan de liefde,
Aan het hart uws lievlings niet!
’t Is nog naauwlijks twee paar jaren,
Toen ik ’t laatst op gindschen grond