CHAPTER XV
SYLLABLES AND THEIR QUALITIES
Such is the number of the letters, and such are their properties. From them are formed the so-called syllables. Of these syllables, those are long which contain long vowels or variable vowels when pronounced long, and those which end in a long letter or a letter pronounced long, or in one of the semi-vowels and one of the mutes. Those are short which contain a short vowel or one taken as short, and those which end in such vowels. There is
1 ἀποῤῥιπιζομένης RF: ἀπορραπιζομένης E: ἀποραπιζομένης P: ὑποραπιζομένης M: ὑπορραπιζομένης Vs || αὐτῶν κάτω E: κάτω RF: αὐτῶν PM: αὐτῷ Vs 2 ἀποδιδούσης RF: ἀποδιδούσης τὸ τ̄ καὶ τὸ θ̄ καὶ τὸ δ̄ PMVs 4 τριῶν RFM: om. PVs 6 πρὸς REF: κατὰ PMVs || τοῦ φάρυγγος REF: τῆς φάρυγγος PMVs 7 πνεύματι RF: πνεύματι τὸ κ̄ καὶ τὸ χ̄ καὶ τὸ γ̄ EPMVs || οὐδὲν οὐδὲ Us.: οὐδὲν δὲ οὐδὲ R: οὐδὲν δὲ οὐ F: οὐδενὶ PMVs 10 ἀμφοῖν. τούτων κράτιστα μέν ἐστιν F [E]: ἀμφοῖν τούτοιν (τούτων b)· κράτιστα μὲν οὖν ἐστιν R: τούτων. κράτιστα μὲν οὖν ἐστιν PMVs 11 δὲ REPMVs: δ’ F || μέσω EPMV,s: μ[έσωι] cum rasura F: μέσα R || κάκιστα REF: κακίω PMVs || ψιλῷ] ψιλῶι P, EMVs: ψιλῶ F: ψιλῶς Ra: ψιλά Rb 13 ἐγγύς που R: ἐγγὺς τοῦ libri || τελειότερα REF: τελειότερον P: τελειότατα MVs 14 ἐκείνων P: ἐκεῖνα RFMs, V: om. E 19 ἢ εἴς τι] εἴς τι F: ἤ τι EP: ἤτοι MV 20 τε καὶ EF: ἢ PMV 21 ἢ βραχέος V
11. Usener seems to carry his faith in F to excess when, in one and the same line, he prints δ’ ὅσα and δὲ ὅσα. Dionysius can hardly have extended his love for μεταβολή so far as that.
20. Batteaux (p. 208), when comparing French with the ancient languages in relations to long and short syllables, has the following interesting remarks: “Il n’est pas question de prouver ici que nous avons des syllabes brèves: nous sommes presque persuadés que toutes nos syllabes le sont, tant nous sommes pressés quand nous parlons. Nous traitons de même les syllabes latines; nous les faisons presque toutes brèves, quand nous lisons: il n’y a guère que le ω et les η grecs que nous allongions en lisant. Selon toute apparence, les Grecs and les Italiens anciens, qui, à en juger par les modernes, n’étaient pas moins vifs que nous, ne devaient guère se donner plus de temps pour peser sur leurs syllabes longues. Aussi n’était-ce pas dans la conversation qu’ils mesuraient leurs syllabes; c’était dans les discours oratoires, et encore plus dans leurs vers; c’était là qu’on pouvait observer les longues et les brèves, et c’est là aussi que nous les devons observer dans notre langue.”
συλλαβῶν οὐ μία φύσις, ἀλλὰ καὶ μακρότεραί τινές εἰσι τῶν
μακρῶν καὶ βραχύτεραι τῶν βραχειῶν. ἔσται δὲ τοῦτο
φανερὸν ἐπὶ τῶν παραδειγμάτων.
ὁμολογεῖται δὴ βραχεῖα εἶναι συλλαβή, ἣν ποιεῖ φωνῆεν
γράμμα βραχὺ τὸ ο̄, ὡς λέγεται ὁδός. ταύτῃ προστεθήτω 5
γράμμα ἓν τῶν ἡμιφώνων τὸ ρ̄ καὶ γενέσθω Ῥόδος· μένει
μὲν ἔτι βραχεῖα ἡ συλλαβή, πλὴν οὐχ ὁμοίως, ἀλλ’ ἕξει τινὰ
παραλλαγὴν ἀκαρῆ παρὰ τὴν προτέραν. ἔτι προστεθήτω
ταύτῃ τῶν ἀφώνων γραμμάτων ἓν τὸ τ̄ καὶ γενέσθω τρόπος·
μείζων αὕτη τῶν προτέρων ἔσται συλλαβῶν καὶ ἔτι βραχεῖα 10
μένει. τρίτον ἔτι γράμμα τῇ αὐτῇ συλλαβῇ προστεθήτω τὸ
σ̄ καὶ γενέσθω στρόφος· τρισὶν αὕτη προσθήκαις ἀκουσταῖς
μακροτέρα γενήσεται τῆς βραχυτάτης μένουσα ἔτι βραχεῖα.
οὐκοῦν τέτταρες αὗται βραχείας συλλαβῆς διαφοραὶ τὴν
ἄλογον αἴσθησιν ἔχουσαι τῆς παραλλαγῆς μέτρον. ὁ δ’ αὐτὸς 15
λόγος καὶ ἐπὶ τῆς μακρᾶς. ἡ γὰρ ἐκ τοῦ η̄ γινομένη συλλαβὴ
μακρὰ τὴν φύσιν οὖσα τεττάρων γραμμάτων προσθήκαις
παραυξηθεῖσα τριῶν μὲν προταττομένων, ἑνὸς δὲ ὑποταττομένου,
καθ’ ἣν λέγεται σπλήν, μείζων ἂν δήπου λέγοιτο εἶναι
τῆς προτέρας ἐκείνης τῆς μονογραμμάτου· μειουμένη γοῦν 20
αὖθις καθ’ ἓν ἕκαστον τῶν προστεθέντων γραμμάτων τὰς
ἐπὶ τοὔλαττον παραλλαγὰς αἰσθητὰς ἂν ἔχοι. αἰτία δὲ τίς
ἐστι τοῦ μήτε τὰς μακρὰς ἐκβαίνειν τὴν αὑτῶν φύσιν μέχρι
γραμμάτων πέντε μηκυνομένας μήτε τὰς βραχείας εἰς ἓν ἀπὸ
πολλῶν γραμμάτων συστελλομένας ἐκπίπτειν τῆς βραχύτητος, 25
ἀλλὰ κἀκείνας ἐν διπλασίῳ λόγῳ θεωρεῖσθαι τῶν βραχειῶν
καὶ ταύτας ἐν ἡμίσει τῶν μακρῶν, οὐκ ἀναγκαῖον ἐν τῷ
παρόντι σκοπεῖν. ἀρκεῖ γὰρ ὅσον εἰς τὴν παροῦσαν ὑπόθεσιν
ἥρμοττεν εἰρῆσθαι, ὅτι διαλλάττει καὶ βραχεῖα συλλαβὴ
more than one kind of length and shortness of syllables: some are longer than the long and some shorter than the short. And this will be made clear by consideration of the examples which I am about to adduce.