λοιβᾶν (λοιβάν PM) might be taken to refer to honey, or to ‘drink-offerings of spring-gathered herbs.’
4. δεύτερον: “post Iovem patrem secundo loco ad Bacchum filium,” Boeckh. Or the reference may be to a previous visit of Pindar to Athens.
9. ‘The clear-seen tokens of his rites are not unnoticed.’ In other words, the return of spring indicates to the god that his festival is at hand: cp. Aristoph. Nub. 311 (Weir Smyth).
12. βάλλεται ... ἀχεῖ ... ἀχεῖ: schema Pindaricum.
15. “Metre: paeonic-logaoedic as Ol. 10, Pyth. 5. Schmidt (Eurythmie 428) regards the metre as logaoedic throughout. The fragment belongs to the ἀπολελυμένα μέλη, that is, it is not divided into strophes,” Weir Smyth.
21. It is convenient to use ‘readers’ occasionally in the translation. But ‘hearers’ (οἱ ἀκούοντες) would more naturally be used by a Greek: just as λόγους ([218] 1) is strictly ‘discourse’ rather than ‘literature.’
μετρίαν ἔχοντες αἴσθησιν περὶ λόγους. τίνι δὲ κατασκευασθέντα
ἐπιτηδεύσει τοιαῦτα γέγονεν (οὐ γὰρ ἄνευ γε τέχνης
καὶ λόγου τινός, αὐτοματισμῷ δὲ καὶ τύχῃ χρησάμενα τοῦτον
εἴληφε τὸν χαρακτῆρα), ἐγὼ πειράσομαι δεικνύναι.
τὸ πρῶτον αὐτῷ κῶλον ἐκ τεττάρων σύγκειται λέξεως 5
μορίων, ῥήματος καὶ συνδέσμου καὶ δυεῖν προσηγορικῶν· τὸ
μὲν οὖν ῥῆμα καὶ ὁ σύνδεσμος συναλοιφῇ κερασθέντα οὐκ
ἀηδῆ πεποίηκε τὴν ἁρμονίαν· τὸ δὲ προσηγορικὸν τῷ συνδέσμῳ
συντιθέμενον ἀποτετράχυκεν ἀξιολόγως τὴν ἁρμογήν· τὸ γὰρ
ἐν χορὸν καὶ ἀντίτυπον καὶ οὐκ εὐεπές, τοῦ μὲν συνδέσμου 10
λήγοντος εἰς ἡμίφωνον στοιχεῖον τὸ ν̄, τοῦ δὲ προσηγορικοῦ
τὴν ἀρχὴν λαμβάνοντος ἀφ’ ἑνὸς τῶν ἀφώνων τοῦ χ̄· ἀσύμμικτα
δὲ τῇ φύσει ταῦτα τὰ στοιχεῖα καὶ ἀκόλλητα· οὐ γὰρ
πέφυκε κατὰ μίαν συλλαβὴν τοῦ χ̄ προτάττεσθαι τὸ ν̄,
ὥστε οὐδὲ συλλαβῶν ὅρια γινόμενα συνάπτει τὸν ἦχον, ἀλλ’ 15
ἀνάγκη σιωπήν τινα γενέσθαι μέσην ἀμφοῖν τὴν διορίζουσαν
ἑκατέρου τῶν γραμμάτων τὰς δυνάμεις. τὸ μὲν δὴ πρῶτον
κῶλον οὕτω τραχύνεται τῇ συνθέσει. κῶλα δέ με δέξαι
λέγειν οὐχ οἷς Ἀριστοφάνης ἢ τῶν ἄλλων τις μετρικῶν
διεκόσμησε τὰς ᾠδάς, ἀλλ’ οἷς ἡ φύσις ἀξιοῖ διαιρεῖν τὸν 20
λόγον καὶ ῥητόρων παῖδες τὰς περιόδους διαιροῦσι.
τὸ δὲ τούτῳ παρακείμενον κῶλον τὸ “ἐπί τε κλυτὰν
πέμπετε χάριν θεοί” διαβέβηκεν ἀπὸ τοῦ προτέρου διάβασιν
ἀξιόλογον καὶ περιείληφεν ἐν αὑτῷ πολλὰς ἁρμονίας ἀντιτύπους.
ἄρχει μὲν γὰρ αὐτοῦ στοιχεῖον ἓν τῶν φωνηέντων τὸ 25
ε̄ καὶ παράκειται ἑτέρῳ φωνήεντι τῷ ῑ· εἰς τοῦτο γὰρ ἔληγε