Ἡγησιακός. [90] 19. Hegesian, recalling Hegesias. Lat. Hegesiacus. For Hegesias see Introduction, pp. [52]-55 supra.
ἡδονή. [80] 16, [118] 22, [120] 20, [132] 19, 21. Charm. Lat. iucunditas, dulcedo. Fr. charme, agrément, attrait. Cp. [120] 20-24 τάττω δὲ ὑπὸ μὲν τὴν ἡδονὴν τήν τε ὥραν καὶ τὴν χάριν καὶ τὴν εὐστομίαν καὶ τὴν γλυκύτητα καὶ τὸ πιθανὸν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, ὑπὸ δὲ τὸ καλὸν τήν τε μεγαλοπρέπειαν καὶ τὸ βάρος καὶ τὴν σεμνολογίαν καὶ τὸ ἀξίωμα καὶ τὸν πίνον καὶ τὰ τούτοις ὅμοια. See also Demetr. p. 284. So ἡδύς (suavis, iucundus; sweet, pleasing, agreeable, attractive, charming), [68] 6, [74] 13, etc.
ἡδύνειν. [130] 11, [146] 8, [148] 6, [160] 15, [164] 13. To sweeten; to delight, to charm. Lat. dulce reddere; demulcere.
ἦθος. [88] 12, [160] 17, [212] 11. Character. Lat. mos, indoles. Cp. Demetr. p. 284, D.H. p. 193. See Jebb’s Attic Orators i. 30, 31 for pathos and ethos in Antiphon (with reference to C.V. [212] 10). According to Aristotle’s Rhetoric, a speech may be in, or out of, character in reference to (1) speaker, (2) audience, (3) subject.
ἡμιστίχιον. [274] 17. A half-line, half-verse. Lat. hemistichium. Cp. Demetr. p. 284, s.v. ἡμίμετρον.
ἡμιτελής. [140] 4. Half-perfect. Lat. semiperfectus.
ἡμιτόνιον. [126] 5, 19. A half-tone, semitone. Lat. hemitonium.
ἡμίφωνος. [138] 13, [140] 1, [144] 7, [146] 5, [220] 11. Semi-voiced, semi-vocal. Lat. semivocalis. ἡμίφωνα γράμματα = litterae semivocales. Cp. s.v. ἄφωνος, p. [292] supra.
ἠρεμία. [156] 11, [160] 4. Rest, immobility. Lat. quies, tranquillitas. So ἠρεμεῖν [142] 1.