14. συμφορᾷ: perhaps the meaning is ‘comparison of,’ as (according to a possible interpretation) τὰς ξυμφορὰς ... τῶν βουλευμάτων in Soph. Oed. Tyr. 44, 45.

15. συναυξομένη: the form αὐξάνω (and its compounds) does not seem to be used by Dionysius.

17. οὐχ ἧττον (EFMV) should be retained: cp. n. on line 13. The words can hardly be regarded as a gloss on καὶ ταῖς νεαραῖς, though εἴωθεν (see critical notes) is probably a gloss on πέφυκε, which would subsequently be changed to πεφυκός.

ἐπτόηται: not infrequent in earlier and in later Greek. Aesch. Prom. V. 856 ἐπτοημένοι φρένας (‘with their hearts wildly beating’), Plato Phaedo 68 C περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι (so Rep. 439 D), Plut. Mor. 40 F βλὰξ ἄνθρωπος ἐπὶ παντὶ λόγῳ φιλεῖ ἐπτοῆσθαι (quoted from Heracleitus), id. ib. 1128 B ἐπτοημένους περὶ τὰ ὄψα, Chrysostom de Sacerdotio c. 1 περὶ τὰς ἐν τῇ σκηνῇ (i.e. the theatre) τέρψεις ἐπτοημένον.—For youth in relation to the arts of style cp. Plut. Vit. Demosth. c. 2 (last sentence).

18. ἑρμηνείας: see Gloss., s.v.


καὶ ἔμφρονος δεῖ τῆς πρώτης ἐπιστάσεώς τε καὶ ἀγωγῆς, εἰ
μέλλουσι μὴ πᾶν “ὅ τι κεν ἐπ’ ἀκαιρίμαν γλῶσσαν ἔπος ἔλθῃ”
λέγειν μηδ’ εἰκῇ συνθήσειν τὰ προστυχόντα ἀλλήλοις, ἀλλ’
ἐκλογῇ τε χρήσεσθαι καθαρῶν ἅμα καὶ γενναίων ὀνομάτων καὶ
συνθέσει ταῦτα κοσμήσειν μεμιγμένον ἐχούσῃ τῷ σεμνῷ τὸ 5
ἡδύ. εἰς δὴ τοῦτο τὸ μέρος, ὃ δεῖ πρῶτον νέοις ἀσκεῖσθαι,
“συμβάλλομαί σοι μέλος εἰς ἔρωτα” τὴν περὶ τῆς συνθέσεως
τῶν ὀνομάτων πραγματείαν ὀλίγοις μὲν ἐπὶ νοῦν ἐλθοῦσαν,
ὅσοι τῶν ἀρχαίων ῥητορικὰς ἢ διαλεκτικὰς συνέγραψαν τέχνας,
οὐδενὶ δ’ ἀκριβῶς οὐδ’ ἀποχρώντως μέχρι τοῦ παρόντος ἐξειργασμένην, 10
ὡς ἐγὼ πείθομαι. ἐὰν δ’ ἐγγένηταί μοι σχολή, καὶ
περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν ὀνομάτων ἑτέραν ἐξοίσω σοι γραφήν,
ἵνα τὸν λεκτικὸν τόπον τελείως ἐξειργασμένον ἔχῃς. ἐκείνην
μὲν οὖν τὴν πραγματείαν εἰς νέωτα πάλιν ὥραις ταῖς αὐταῖς
προσδέχου θεῶν ἡμᾶς φυλαττόντων ἀσινεῖς τε καὶ ἀνόσους, εἰ 15
δήποτε ἡμῖν ἄρα τούτου πέπρωται βεβαίως τυχεῖν· νυνὶ δὲ
ἣν τὸ δαιμόνιον ἐπὶ νοῦν ἤγαγέ μοι πραγματείαν δέχου.
κεφάλαια δ’ αὐτῆς ἐστιν ἃ πρόκειταί μοι δεῖξαι ταῦτα,
τίς τε ἐστὶν ἡ τῆς συνθέσεως φύσις καὶ τίνα ἰσχὺν ἔχει, καὶ
τίνων στοχάζεται καὶ πῶς αὐτῶν τυγχάνει, καὶ τίνες αἱ γενικώταται 20
αὐτῆς εἰσι διαφοραὶ καὶ τίς ἑκάστης χαρακτὴρ καὶ ποίαν

inspiration. Young people need, at the beginning, much prudent[69] oversight and guidance, if they are not to utter

What word soe’er may have sprung
To the tip of an ill-timed tongue,[87]