gullhjaltaðum galtar
grandráðr Dana brandi.
Eptir fall þeirra bræðra gekk Hákon konúngr svâ hart fram at alt hravkk fur honum; sló þá felmt ok flótta á lið Eiríks sona, en Hákon konúngr var í öndverðri sinni fylkíng, ok fylgði fast flóttamönnum, ok hjó tídt ok hart; þá fló ör ein, er Fleinn er kallaðr, ok kom í hönd Hákoni konúngi uppi í músina firir neþan öxl, ok er þat margra manna sögn at skósveinn Gunnhildar, sá er Kispíngr er nefndr, ljóp fram í þysinn ok kallaði: gefi rúm konúngs bananum, ok skaut þá fleinnum til konúngs; en sumir segja at engi vissi hverr skaut; má þat ok vel vera, firir því at örvar ok spjót ok önnur skotvâpn flugu svâ þykkt sem drífa; fjöldi manns fèll þar af Eiríks sonum, en honúngarnir allir komust á skipin, ok rèro þegar undan, en Hákonar menn eptir þeim; svâ segir Þórðr Sjáreksson:
Varði víga myrðir
vídt svá skal frið slíta
jöfur vildo þann eldast
öndvert fólk á löndum:
starf hófst upp, þá er arfi
ótta vanr á flótta