Piscibus avibus ferisque quæ incolunt terras, eis
Fuat esca carnis tua; ita Juppiter mihi fatus.
The oracle which tradition recorded as having been brought from Delphi respecting the waters of the Alban lake[[81]] was evidently embodied in a Saturnian poem, probably the composition of the same Marcius, or one of his contemporaries, such as Fabius Pictor, Cincius Alimentus, or Acilius. This lay has also been conjecturally restored by Hermann.
Romane aquam Albanam lacu cave contineri,
Cave in mare immanare suopte flumine siris;
Missam manu per agros rigassis, dissipatam
Rivis extinxis, tum tu insistito hostium audax
Muris memor, quam per tot annos circum obsides
Urbem, ex ea tibi his, quæ nunc panduntur fatis,
Victoriam datam; bello perfecto donum