Dr Bradley is "our chief English seer in these matters," as Dr Furnivall said long ago; and it is only with the greatest circumspection that one should differ from any of his conclusions. Nevertheless, I feel that, before we can regard any portion of Beowulf as later than the rest, discrepancies need to be demonstrated.
Until such discrepancies between the different parts of Beowulf can be demonstrated, we are justified in regarding the poem as homogeneous: as a production of the Germanic world enlightened by the new faith. Whether through external violence or internal decay, this world was fated to rapid change, and perished with its promise unfulfilled. The great merit of Beowulf as a historic document is that it shows us a picture of a period in which the virtues of the heathen "Heroic Age" were tempered by the gentleness of the new belief; an age warlike, yet Christian: devout, yet tolerant.
PART II
DOCUMENTS ILLUSTRATING THE STORIES IN BEOWULF, AND THE OFFA-SAGA.
A. The early Kings of the Danes according to Saxo Grammaticus
Saxo, Book I, ed. Ascensius, fol. iii b; ed. Holder, p. 10, l. 25.
Uerum a Dan, ut fert antiquitas, regum nostrorum stemmata, ceu quodam deriuata principio, splendido successionis ordine profluxerunt. Huic filii Humblus et Lotherus fuere, ex Grytha, summæ inter Teutones dignitatis matrona, suscepti.
Lecturi regem ueteres affixis humo saxis insistere, suffragiaque promere consueuerant, subiectorum lapidum firmitate facti constantiam ominaturi. Quo ritu Humblus, decedente patre, nouo patriæ beneficio rex creatus, sequentis fortunæ malignitate, ex rege priuatus euasit. Bello siquidem a Lothero captus, regni depositione spiritum mercatus est; hæc sola quippe uicto salutis conditio reddebatur. Ita fraternis iniuriis imperium abdicare coactus, documentum hominibus præbuit, ut plus splendoris, ita minus securitatis, aulis quam tuguriis inesse. Ceterum iniuriæ tam patiens fuit, ut honoris damno tanquam beneficio gratulari crederetur, sagaciter, ut puto, regiæ conditionis habitum contemplatus. Sed nec Lotherus tolerabiliorem regem quam militem egit, ut prorsus insolentia ac scelere regnum auspicari uideretur; siquidem illustrissimum quemque uita aut opibus spoliare, patriamque bonis ciuibus uacuefacere probitatis loco duxit, regni æmulos ratus, quos nobilitate pares habuerat. Nec diu scelerum impunitus, patriæ consternatione perimitur; eadem spiritum eripiente, quæ regnum largita fuerat.
Cuius filius Skyoldus naturam ab ipso, non mores sortitus, per summam tenerioris ætatis industriam cuncta paternæ contagionis uestigia ingeniti erroris deuio præteribat. Igitur ut a paternis uitiis prudenter desciuit, ita auitis uirtutibus feliciter respondit, remotiorem pariter ac præstantiorem hereditarii moris portionem amplexus. Huius adolescentia inter paternos uenatores immanis beluæ subactione insignis extitit, mirandoque rei euentu futuræ eius fortitudinis habitum ominata est. Nam cum a tutoribus forte, quorum summo studio educabatur, inspectandæ uenationis licentiam impetrasset, obuium sibi insolitæ granditatis ursum, telo uacuus, cingulo, cuius usum habebat, religandum curauit, necandumque comitibus præbuit. Sed et complures spectatæ fortitudinis pugiles per idem tempus uiritim ab eo superati produntur, e quibus Attalus et Scatus clari illustresque fuere. Quindecim annos natus, inusitato corporis incremento perfectissimum humani roboris specimen præferebat, tantaque indolis eius experimenta fuere, ut ab ipso ceteri Danorum reges communi quodam uocabulo Skioldungi nuncuparentur....
Saxo then relates the adventures of Gram, Hadingus and Frotho, whom he represents as respectively son, grandson and great-grandson of Skioldus. That Gram and Hadingus are interpolated in the family is shewn by the fact that the pedigree of Sweyn Aageson passes direct from Skiold to his son Frothi.