Qui graui primus cecinit camoena
Aureum vellus, procerésque Græcos,
quos sibi adiunxit comites Ianson
Vectus in Argo
Naue, quàm primùm secuisse fluctus
prædicant salsos, sibi comparauit
Inde non vnquam moritura magnæ
præmia famæ
Tanta si merces calamum secuta
Vnicæ nauis referentis acta,
Quanta Rachardum manet Hakluytum
gloria? cuius
Penna descripsit freta mille, mille
Insulæ nostræ celeres carinas,
Quæ per immensi loca peruolarunt
omnia mundi
Senties gratam patriam, tuæque
Laudis æternùm memorem, & laboris:
Quæ tua cura, calamóque totum
ibit in orbem:
Quam doces omni studio fouere
Nauticum robur, validámque classem.
Hac luet quisquis violentus Anglo
vsserit hostis.

* * * * *

In eximium opus R. HAKLUYTI de Anglorum ad disiunctissimas regiones nauigationibus GVLIELMI CAMDENI Hexastichon.

Anglia quæ penitùs toto discluditur orbe,
Angulus orbis erat, paruus & orbis erat.
Nunc cùm sepositos alios detexent orbes,
Maximus orbis honos, Orbis & orbis erit.
At quid Haklute tibi monstranti hæc debeat orbis?
Laus tua, crede mihi, non erit orbe minor.

* * * * *

Di Marc' Antonio Pigafeta Gentilhuomo Vicentino

Ignota mi starei, con poco honore
Sepolta nell' oscure, antiche carte,
S'alcun de figli miei con spesa & arte
Non hauesse hor scoperto il mio splendore

Ramusio pria pieno d' ardente amore
Manifesto le mie piu riche parte,
Che son lá doue il Maragnon diparte,
E doue il Negro allaga, e'l Gange scorre,
Hakluyto poi senza verun risguardo
Di fatica o di danno accolt' hà insieme,
Ciò c' hà potuto hauer da typhi Inglesi.
Onde vedrassie dove bella sguardo,
E la Dwina agghiaccia, e l' Obi freme,
Et altri membri miei non ben palesi.

EXTRACT FROM OLDYS'S LIBRARIAN, 1738.
(Article Hakluyt's Voyages.) p. 137.

Oldys (having given a list of the contents of the three volumes of Hakluyt) concludes,