Peruenitur hinc ad satis altum montem, propè Tripolim ciuitatem, in qua ad præsens plures Christiani Catholicæ fidei habitant iugo infidelium nimis oppressi. [Sidenote: Sur, vel Tyrus.] Ex hoc loco sibi deliberet peregrinus, quem sibi maris portum accipiat ad repatriandum, videlicet Beruth, an Sur vel Tyrum.
Postremò sciendum, quod terra promissionis in totali longitudine sui à Dan qui est sub Libano vsque ad Berseba in Austrum continet circiter centum, et 80. leucas Lombardicas, et ab Hierico in totali latitudine circiter 60. Notandum, Dan est viculus in quarto à Pennea de Miliario euntibus, contra Septentrionem: vsque hodiè sic vocatur terminus Iudeæ, contra Septentrionem est etiam et fons Ior, de quo et Iordanis fluuius erumpens alterum sortitus nomen Ior. Termini Iudeæ terræ à Bersabe incipiunt vsque ad Dan, qui vsque Peneaden terminatur, Ieronimus.
CAPVT. 21.
De secta detestabili Saracenorum et eorum fide.
[Sidenote: Diligentia Mandevillu.] Iam restat vt de secta Saracenorum aliquid scribam vel compendiosè, secundum quòd cum ijs frequentèr, colloquendo audiui, et liber Mahometi, quem Alcaron, vel Mesahaf, vel Harmè vocant, ijs præcipit, sicut illum sæpè inspexi, et studiosè perlegi.
[Sidenote: Fides Saracenorum.] Credunt itaque Saraceni in Deum creatorem coeli et terræ, qui fecit omnia in ijs contenta, et sine quo nihil est factum. Et expectant diem nouissimum iudicij, in quo mali cum corpore et anima descensuri sunt in infernum perpetuò cruciandi, et boni equidem cum anima et corpore intraturi Paradisum foelicitatis æternæ. Et hæc quidem fides poenè inest omnium mortalium nationibus, lingua et ratione vtentibus. Verumtamen de qualitate Paradisi est magna diuersitas inter credentes.
Nam et Saraceni et Pagani, et omnes sectæ præter Iudæos et baptizatos Christianos sentiunt bonorum Paradisum fore terrestrem illum de quo fuit expulsus Adam propter inobedientiam protoplaustus: qui (vt putant) fluit, vel tunct fluet pluribus riuis lactis et mellis, et vbi in domibus et mansionibus nobiliter iuxta meritum vniuscuiusque ædificatur auro, et argento et gemmis, perfruentur omnibus corporalibus delicijs, in oblectatione animæ æternaliter sine fine. Ille ergò qui fide sanctæ Trinitatis carent, et Christum qui est vera lux ignorant, in tenebris ambulant. Iudæi vero et omnes baptizati rectè sentiunt Paradisum coelestem et spiritualem, vbi quilibet secundum meritum Diuinitati vnietur, per cognitionem, et amorem. Attamen Iudæi quod contra Scripturas suas sanctæ Trinitati contradicunt, et Christo obloquuntur, qui est vera via, nesciunt quo vadunt. De baptizatis autem, qui firmiter fidem Catholicam in humilitate cordis sub Ecclesiæ præceptis seruauerunt, hi soli filij sunt lucis, et in via veniendi ad coelestem Paradisum quem Christus verbo prædicauit, et ad quem corpore et anima, videntibus discipulis, de facto conscendit.
Credunt etiam Saraceni, omnia esse vera, quæ Deus ore prophetarum est locutus, sed in diuersitate, quia nesciunt specificari, imo specificanti contradicerent defacili, vel negarent. Inter omnes prophetas ponunt quatuor excellentiores, quorum supremum et excellentissimum fatentur Iesum Mariæ Virginis filium, quem et asserunt, sermonem, vel loquelam, vel spiritum Dei, et pronunciatorem sententiarum Dei, in iudicio generali futuro, et missum à Deo ad Christianos docendos.
Secundo loco Abrahamum dicunt fuisse verum Dei cultorem, et amicum.
Tertium dant Mosi locum tanquam prolocutori Dei Misso specialiter, ad instruendos Iudæos.