De Ecclesia et corpore Saneti Thomæ Apostoli.
Hinc Meridiem pluribus exactis Insulis per viam decem dietarum venitur in Regnum Mabron. Illic in ciuitate Calamiæ, seruatur in magno templo corpus beatissimi Thomæ Apostoli Domini nostri Iesu Christi in capsa honorificata. In quo loco et martirizatus fuit, licet dicunt quidam, quod in Edissa ciuitate. Iste populus non est multum tempus transactum, quin fuit totus in fidei religione, sed nunc est ad pessimos Gentilium ritus peruersus, nec attendit, nec veneratur relliquias sancti corporis Apostoli ibidem contentas, quamuis ijs euidens, ac vtile, et mirificum præstare solebat beneficium, quod infra narrabo.
Per certas historias habetur Ducem Danorum Ogerum conquisiuisse has terras, et in exaltatione sanctarum Apostoli relliquiarum fecisse fieri præfatam spectactilem Ecclesiam, ac intra, eum reponi in nobilissimo loculo gemmis auro, argentoque decenter ornato Sanctum corpus, ac deinde post annorum tempus trecentorum Assyrios abstulisse feretrum cum ipso corpore sancto in Edissam ciuitatem Mesopotamiæ, in qua et fuit martyrizatus secundum quosdam, rursumque post sexaginta et tres annos recuperatum corpus in suam fuisse Ecclesiam restitutum, videlicet in Calamia, atque in eiusdem recuperationis signum certum dimiserunt isti, et dimittunt extra feretri loculum dependere brachium dextrum, cum manu quæ tetigisse creditur pia resurgentis vulnera Christi.
Eadem quoque manus solet vsque hodie suæ veræ poenitentiæ tale manifestere miraculum vt dum partes quælibet litigantes velint vtræque suas causas iuramento confirmare, conscriptis hinc inde causis ponantur ambæ cartulæ in Apostili manu. Quæ cuntis [Footnote: Interea dum exirent, Monachi suos dolos potuerunt exercere.] exeuntibus Ecclesiam protinus sub vnius horæ tempore reiecta longius falsitate, veritatem sibi reseruat: sed nunc sicut dicere coepi isti populi huic beneficio Dei ingrati, et diabolica illusione excæcati mirabiliter paganizant.
Nam et in hac ipsa beati Thomæ Ecclesia statuerunt multa miræ magnitudinis simulachra, ex quibus vnum quod maius est multo alijs apparet sedens homo in alto solio adoperto aureis sericis, et lapidibus præciosis, habensque ad collum suspensa pro ornatu multa cinctoria præciose gemmis, et auro contexta. Ad hoc autem Idolum adorandum confluunt peregrini à remotis partibus, et propinquis, in satis maiori copia, et valdè feruentiori deuotione quàm Christiani, ad sanctum Iacobum in Galizia quia multi eorum per totum peregrinationis iter, non audent erigere palpebras oculorum, ne forte propter hoc deuotio intermittatur.
Alij de propè venientes superaddunt labori itinerandi, vt ad tertium vel ad quartum passum semper cadant in genibus. Nonnulli quoque demoniaca inspiratione semetipsos per viam peregrinationis lanceolis, et cultellis nunc minoribus, nunc maioribus sauciant vulneribus per singula corporis loca, et dum ante Idolum perueniunt, excisum frustum de carne propria proijciunt ad Idolum pro offerenda, ac plagis durioribus se castigant, et quandoque spontaneè penitus se occidunt: in solemnitatibus verò, sicut in dedicatione, et sicut in thronizatione simulachrorum, fit conuentis populi, quasi totius Regni. Et ducitur cum processione maius Idolum per circuitum ciuitatis, in curru preciosissimo, modis omnibus perornato, et præcedunt in numero magno puellæ cantantes binæ, et binæ ordinatissimè, succeditque pluralitas Musicorum cum instrumentis varijs simphonizantes, quos continuè subsequitur currus, cuius lateribus coniungit se peregrinorum exercitus, qui et venerunt de remotis.
Ibique cernitur miserabilis actus vltra modum. Nam aliqui victi vltrà modum diabolica deuotione proijciunt se sub rotis currus præcedentis, vt frangantur sibi crura, brachia, latera, dorsa, nec non et colla in reuerentiam Dei sui (vt dicunt) a quo remunerationem sperant, venire ad Paradisum terrestrem.
Et post processionem postquam statuerunt Idolum in templo suo loco, multiplicatur coram simulachris numerus sæpè plangentium, et occidentium vltrà quam credi sit facile. Ita quod quandoque in illa vnica solemnitate inueniuntur ducenta corpora, vel plura occisorum. Et adstantes propinqui amici talium diaboli martyrum, eum magna musicorum melodia decantantes in sua lingua offerunt. Idolis corpora ac demum accenso rogo omnia corpora comburunt in honorem Idolurum, assumentes sibi singuli aliquid de ossibus aut cineribus pro reliquiis, quas putant sibi valituras contra quælibet infortunia, et tempestates. Et habetur ante templum aquæ lacus, velut seruatorium piscium, in quo proijcit populus largissimè suas oblationes, argentum, aurum, gemmas, cyphos, et similia, quibus ministri certis temporibus exhibentes prouident Ecclesiæ, ac simulachro, ac sibi ipsis abundantèr. Quoddam fabulosum scriptum exiuit per partes nostras, quod in prædicta processione circumferatur cumpheretro corpus beati Thomæ, qui et in fine processionis populu compopulo communicaret proprijs manibus de Eucharistæ sacramento, sed non est ita, et nunquam fuit.
CAPVT. 29.
De Iaua, et quibusdam aiijs meridionalibus Insulis, et de farina, melle et piscibus Ogeri Ducis Danorum.