The King marvels at his delay in granting Thomas Appowell a position as soldier at Calais. Desires Lisle to give him the next vacant place.
After my right harty commendacions vnto your good lordship, thiese shalbe for asmoche as the kinges highnes before this tyme in consideracion of the good and acceptable seruice done vnto his sayd highnes by his faythefull subgec[t] Thomas Appowell. Hathe geven and graunted vnto hym the roume of a Souldiour of the retynewe at Calays whiche first or next shuld fall and be voyde with the wages of viii d. a da[y] as by the kinges graunt therof made vnder his signet beryng date the second day of May in the xxiiith yere of his reigne and other his speciall letteres sithens directed vnto you for that purpose it dothe more playnly appere. And that notwithstanding, hitherto he hathe not been preferred to any suche roume, as he saythe wherat considering the kinges sayd graunt and letteres seuerally made for that purpose his highnes dothe not a litle marvaill. Wherfore I requyre and pray you for asmoche as thesayd Thomas hathe done good seruice, and is right mete for that roume. And the rather for my sake and at the contemplacion of these my letteres, to graunt vnto hym the next roume that shalbe voyde with thesayd wages, shewing vnto hym your lordshippes favour in that behalf. Wherby besides that ye shall do a very good dede, ye shall admynyster and do vnto me right thankfull pleasu[re] the whiche god willyng I will in semblable wise requite. thus the blessed Trenyte preserue you. At the rolles the xxi day of Marche.
Your lordshippis assuryd
Thomas Crumwell.
Add. To my veray good lord the vicount lisle the Kinges depute at Calays.
100. Cromwell to Sir Gregory da Casale.
R.O. Cal. viii. 523. April 10, 1535.
The King is glad to hear that the Bishop of Rome begins to appreciate the justice of his cause. Urges that every effort be made to prevail upon the Pope to give formal sentence in favour of the divorce.
Magnifice Domine Gregori salutem et commendacionem Complures post vestrum hinc discessum, et uariis temporibus datas a vobis litteras accepi, quarum recensiores sub die xx februarii Romae scriptae sunt, quicquid uero de occurentiis istis publicis, ac priuatis Regiae Maiestatis rebus in dictis litteris unquam significabatur sigillatim, ac diligenter id ipsi semper exposui, gratumque et acceptum habet sedulum istud vestrum scribendi officium, nec ego antea vestris litteris respondi, quod putaui, praeter istorum successuum cognitionem (quae sui nouitate grata semper est) non esse admodum multa, quibus particularius foret respondendum: Nunc autem Regia Maiestas quum vestras tum ad se, tum ad me litteras pressius, accuratiusque perlegisset, illud inter coetera, mente adnotauit, Pontificem vobiscum loqui uoluisse, summamque praesetulisse Regiae Maiestati gratificandi propensionem, et ob eam causam, duos accersisse ex hetruria iureconsultos cum primis eruditos, quorum doctrinae sanoque iudicio potissimum fidat, eorumque sententias, et opiniones pro Regiae Maiestatis causa stare, et eiusmodi esse vestris vos litteris affirmatis ut pontifex ex officio debeat praesens matrimonium, etiam si de ualiditate dispensationis a Iulio factae constaret, approbare, Coeterum causam hanc, ut ueritatis fundamento totam innitentem, et si Regia Maiestas cum Deo satis firmatam habeat, et omni ex parte stabilitam, in hunc tamen sensum litteras vestras interpretatur, Pontificem scilicet de eius rectitudine et aequitate cum sua Regia Maiestate quam optime sentire, Proinde si amicum ac syncerum istud pectus erga Serenissimum Dominum meum Regem (quod vos scribitis) re uera habet, quin potius, ut bonum quenque virum ab omni prorsus odio, et affectu liberum, et immunem in primis decet, si ueritati ex anima fauet, eius certe sunt partes, ut suam hanc erga Inuictissimum Dominum meum Regem in causa omnium iustissima bene affectam uoluntatem, suo etiam publico testimonio, et approbatione vniuersi orbi reddat perquam manifestam, suaque sponte, innataque animi probitate et solius ueritatis propagandae studio, nulla Regiae Maiestatis intercessione expectata, ad id adducatur, ut nullius metu, seu respectu a uero rectoque deflectens de prioris matrimonii inualiditate, praesentisque firmitate, et robore ingenue pronunciet, quem ad modum doctissimis illis viris, quos huius rei causa ab eo accersitos, istic adesse scribitis, maxime probari significatis, efficiet certe Pontifex rem suo munere, et officio dignam, Serenissimo Domino meo Regi, qui suae causae iustitiam tot uigiliis, sumptibus ac laboribus diu quaesitam, et iam pridem cum Deo compertam habet, uehementer gratam, sibique in primis, et pontificatui suo longe utiliorem, quam nunc demonstratione sit opus, Vos autem si hac in re nullo Regiae Maiestatis expectato mandato, nulloque suo iussu (non enim firmiora suae causae quam nunc habet adiumenta aliunde sperat) quicquid profeceritis, ac Pontificem vestra dexteritate ex vobis ad id quod scribitis adduxeritis, eiusdem Regiae Maiestatis expectationi quae non vana, aut victa officia, nec infructuosos rerum euentus de vestris actionibus sibi pollicetur, procul dubio respondebitis, et haec a Pontifice beneuolentia et gratia ex officio proueniens eo nomine gratior, et acceptior erit, quod ueritatis ratio, deique respectus, sanaque conscientia ad hoc eum mortalium nemine procurante, nunc commouerit. Et bene valete. Londini Die x Aprilis m.d. xxxv.
Vester bonus amicus