This alone can justify another attempt—the resultant of four previous versions—to express something of the grandeur of this majestic hymn:
1. Dies irae, dies illa
Solvet saeclum in favilla,
Teste David cum Sybilla.
2. Quantus tremor est futurus,
Quando judex est venturus,
Cuncta stricte discussurus!
3. Tuba mirum sparget sonum
Per sepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.