c. A.D. 200.—"Ἐν δὲ τοῖς Σκύθαις Ἀντιφάνης ἔφη Σαράβαρα καὶ χιτῶνας πάντας ἐνδεδυκότας."—Julius Pollux, Onomast. vii. 13, sec. 59.
c. A.D. 500.—"Σαράβαρα, τὰ περὶ τὰς κνῆμιδας (sic) ἐνδύματα."—Hesychius, s.v.
c. 636.—"Sarabara sunt fluxa ac sinuosa vestimenta de quibus legitur in Daniele.... Et Publius: Vt quid ergo in ventre tuo Parthi Sarabara suspenderunt? Apud quosdam autem Sarabarae quaedã capitum tegmina nuncupantur qualia videmus in capite Magorum picta."—Isidorus Hispalensis, Orig. et Etym., lib. xix., ed. 1601, pp. 263-4.
c. 1000?—"Σαράβαρα,—ἐσθὴς Περσική ἔνιοι δὲ λέγουσι βρακία."—Suidas, s.v.
which may be roughly rendered:
"A garb outlandish to the Greeks,
Which some call Shalwārs, some call Breeks!"
c. 900.—"The deceased was unchanged, except in colour. They dressed him then with sarāwīl, overhose, boots, a ḳurṭak and khaftān of gold-cloth, with golden buttons, and put on him a golden cap garnished with sable."—Ibn Foszlān, in Fraehn, 15.
c. 1300.—"Disconsecratur altare eorum, et oportet reconciliari per episcopum ... si intraret ad ipsum aliquis qui non esset Nestorius; si intraret eciam ad ipsum quicumque sine sorrabulis vel capite cooperto."—Ricoldo of Monte Croce, in Peregrinatores Quatuor, 122.
1330.—"Haec autem mulieres vadunt discalceatae portantes sarabulas usque ad terram."—Friar Odoric, in Cathay, &c., App. iv.