“Idcirco Sanctæ Dei Ecclesiæ filiis, presentibus scilicet et futuris, certum esse volumus, qualiter divina ordinante gratia nostris in diebus, Aquilonalibus in partibus, in gente videlicet Danorum sive Sueonum [omitting the ‘Norvagorum, Farriæ, Groenlandorum, Helsinglandorum, Scritofinnorum, et omnium Septentrionalium et orientalium nationum,’ of Pontanus] magnum cælestis gratia prædicationis sive acquisitionis patefecit ostium.”
It is curious to remark that the same tampering has been attributed to the Præcept as to the Bull, and it is not easy to divine the mode in which the double fraud was so successfully effected.
Mr Jón A. Hjaltalín, who owns to “grave doubts about the historical value of Danish chronicles recording dates of this period,” supplies the following excerpts from the “Vita Sancti Anskarii, a Rimberto” (Archbishop of Hamburg) “et alio discipulo Anskarii conscripta” (before A.D. 876), “edidit C. F. Dahlmann, Prof. Göttingen.” The editor’s preface contains these words of
INTRODUCTION.
“In edenda Anscharii vita hi codices et editiones subsidio fuerunt.
“(1.) ...
“(2.) Codex Vicilini ... textum exhibet ex eodem limpido quidem fonte manantem, sed consulta opera ita mutilatum et interdum interpolatum, ut facile suspiceris, ambitionem insatiabilem Adalberti archiepiscopi Bremensis, qui sub Henrico IV. imperatore patriarchatum septentrionis machinabatur, in hac fraude versatam. Recisa enim sunt, et ita quidem recisa, ut plane nihil deesse videatur, omnia, quæ de Ebonis, archiepiscopi Remensis, meritiis et legationis ejus in septentrionem susceptæ privilegiis verissime Rimbertus ex ore Anscharii excerpta scripsit, deest amissa cella Turholt, disceptatio interdioceses Bremensem et Verdensem unacum levamento damni quod Verdensis accepit, verbo omnia, quæ fideliter narrata ecclesiæ Bremensi detrimentum facere possent; contra addita dominatui Bremensi Islandia, quam Hibernicis quidem Anscharii ætate jam innotuisse nuper didicimus e Dicuilo, at plane tunc ignota Scandinavis et Germanis, æque ac Groenlandia, Færoeæ insulæ, reliquæque fraudulenter inculcatæ remotissimæ regiones.”
TEXT.
“Cap. 13. Et ut hæc omnia perpetuum suæ stabilitatis retinerent vigorem, eum honorabiliter ad sedem direxit apostolicam, et per missos suos venerabiles Bernoldum et Ratoldum episcopos ac Geroldum illustrissimum comitem omnem hanc rationem sanctissimo papæ Gregorio intimari fecit confirmandam. Quod etiam ipse tam decreti sui auctoritate, quam etiam pallii donatione, more prædecessorum suorum roboravit, atque ipsum in præsentia constitutum legatum in omnibus circumquaque gentibus Sueonum sive Danorum, nex non etiam Slavorum, aliarumque in aquilonis partibus gentium constitutarunt, unacum Ebone Remensi archiepiscopo, qui ipsam legationem ante susceperat, delegavit: et ante corpus et confessionem Sancti Petri apostoli publicam evangelizandi tribuit auctoritatem.”
EDITOR’S NOTE.