588. Ada nara'neng tako ngasu kanistane chadama
Datan werga weh laram beka ngupaya ri banchana
Kunang nea tana lepaté ki pamales kuh duké riko
Ikang yama ngala pwapang idapana pwageng ning lara
589. Nahan wachana bimaséna tehera dedel sahasa
Renyo sawanira sang arya Sakuni linut ring gada
Biatita sinesep sesep nera senempal uwus
Dinuka kena mancha desa mapado aning lor kidul
590. Uwus para-wasang musu penu ikang sawa marwata
Iline rudiranya gurnita mangarnawa lo'a dalam
Kunang pwa riluput Suyodana dume turung ning'gawé
Tinot mara pinet datan katemo ya ine ar mowa
591. Da rarean mara pancha pandawa murutsaha ba la ri luput Suyodana
Dewi Satia-wati sireki charitan winara ipati salea ring rana
Wanten bretya kaparchaya tuha yata jari sira teka namya torasih
Dan rakweki dumenya tan pajaha sing lara ngeduku samendeming sawa
592. The news quickly spreading, all the Gúrus of the country weep on every side.
Trembling and distressed, Déwi Sátia Wati no longer retains the power of speech.
Blind with grief and with a heart full of sorrow, she reels and cannot stand:
Lost and insensible to all around, she seemed as if life itself had forsaken her.
594. Coming to herself, by the pains and assistance of her friends, she rises and adjusts her disordered dress:
Then loosening and combing her hair, she is bent on repairing to the field of battle.
First grasping her petrem[189], wherewith to deprive herself of life when she reaches the place where the joy of her heart is lain,
She forthwith ascends her chariot, and sets out, favoured by a grateful breeze.
592. Sang siptan pawaranya tando'a guruwing sanagara pada gurnita nangis
Dewi Satia Wati kitan wenanga sabda kumetere pangunchanging lara
Leng leng tan anara teka ton tekapiran kapeting-ane anekne kang ati
Tan patma kalinger datanuru'i pasambang ng'ya saha pakraking sakit
594. Antukning manulung nimitanera nang lilira mahayu lungsuring tapih
Roma werata ninombara nera naminta tumotura mareng rana
Patrem nitea minusti pangelanga jiwa na pupula mene lawan sineng
Ngkan mangkat mahawan rata nela sama dresan kani sarantaning manah