In eeuwigheydt, ons kroone, eer en schat.
De waerdigheydt van alles dat magh blijcken,
En’t beste dat een mensch op aerden heeft;
Sachtmoedige! is geensins te gelijcken
By d’heerlijckheydt[75] van die hier deughtsaem leeft.
Self Godes Soon, sijns Vaders wel-behagen,
Die al’t geschep in eygendom geniet;
Heeft, in veel smaedt, een doorne kroon gedragen,
En van sijn volck onlijdelijck verdriet.
Die heeft u voor-gegaen, en veel geleden,