En wesen self haer loon, en bly onthael:
Om dat sy t’saem de werelt niet en achten,
En haer geloof bezegelden met bloedt:
Een grondt, en steun, daer op gy meught verwachten
Het Koningrijck vol eeuwigh blijvend goedt.
Daerom, o Heer! leert ons ons doen besinnen,
Door middel van het Nieuw’ Verbondt, u Woordt;
Dat wy u doch lot aen de doodt beminnen,
En’s werelts korte vreught ons niet bekoordt;
Want eeuwigh is soo lang! ja is onendigh!