[224]. See Whitby of Election, Chap. 5. Limborch. Amic. Collat. page 242.
[225]. Vid. Sixt Senens. Bibliothec. Lib. V. Annotat 101. Annotavit quidam Chrytostomum interdum naturæ nostræ vires plus æquo extulisse ex contentione disceptandi cum Manichæis & Gentilibus, qui hominem asserebant, vel natura malum vel fati violentia ad peccandum compelli.
[226]. Vid. Aug. Retrac. I. Cap. 25.
[227]. Vid. Aug. de Prædest. Sanet. Cap. 14. Quid igitur opus est, ut eorum scrutemur opuscula, qui prius quam ista hæresis oriretur, non habuerunt necessitatem in hac difficili ad solvendum quæstione versari: quod proculdubio facerent, si respondere talibus cogerentur.
[228]. Vid. Forbes. Instruct. Historico-Theol. Lib. VIII. Cap. 28. § 16, &c. & Joh. Jacobi Hottingeri, Fata Doctrinæ de Prædestinat. Lib. I. § 35, &c.
[229]. Vid. G. J. Vossii Hist. Pelag. Lib. VI. Thes. 8, 9, 10.
[230]. Vid. Calv. Instit. Lib. III. Cap. 22. § 1. Certior est hic Dei veritas, quam ut concutiatur, clarior quam ut obruatur hominum authoritate.
[231]. See the epistles that passed between Berevov, a physician at Dort, and several divines at that time, in Lib. de Term vitæ.
[232]. Seneca de Consol. ad Marciam, cap. 20. Nemo nimis cito moritur, qui victurus diutius quam vixit non fuit, fixus est cuique terminus, manebit semper ubi positus est, nec illum ulterius diligentia aut gratia promovebit. Et Cicero de Senect. Quod cuique temporis ad vivendum datum, eo debet contentus esse. Virg. Æn. X. Stat sua cuique dies. Serv. Fixum est tempus vitæ.
[233]. Evil as well as good actions are links in the chain of providence, and yet do not impeach Divine holiness.