“Raċfad,” ar san fear, “má ḃfáġ’ mé mo ṫuarastal.”

“Agus cad é an tuarastal ḃéiḋeas tu ’g iarraiḋ?”

“Áit tíġe agus garḋa.”

“Geoḃaiḋ tu sin uaim, má éiriġeann mo ṫuras liom.”

D’imṫiġ Mac Ríġ Eireann leis an ḃfear glas agus leis an ngunnaire, agus ní fada ċuaiḋ síad gur casaḋ fear dóiḃ, agus a ċluas leagṫa air an talaṁ, agus é ag éisteaċt leis an ḃfeur ag fás.

“Tá sé ċoṁ maiṫ ḋuit an fear sin ġlacaḋ air aimsir,” ar san fear gearr glas.

D’ḟiafruiġ Mac Ríġ Eireann de ’n ḟear an dtiucfaḋ sé leis air aimsir.

“Tiucfad má ḃfáġ mé áit tiġe agus garḋa.”

“Geoḃaiḋ tu sin uaim má éiriġeann an rud atá ann mo ċeann liom.”