IX. Admoneantur efficaciter, ne ulli familiari suo, et ne quidem parentibus vocationem suam aperiant, priusquam admissi sint; quod si deinde aliqua illos tentatio resiliendi superveniat, in integro tum ipse, tum societas erit; et si illa superata fuerit, semper erit occasio illos rememoratione ejusdem postea animandi, si tempore novitiatus, aut post emissa vota simplicia obveniat.
X. Quia vero maxima difficultas est in alliciendis magnatum, nobilium, senatorum filiis, quamdiu apud parentes sunt, qui illos ad succedendum illorum officiis educant; persuadendum illis per amicos potius quam per personas societatis, ut illos in aliis provinciis, et remotis universitatibus collocent, in quibus nostri docent, præmissis instructionibus ad professores de qualitate et conditionibus illorum, ut affectum illorum societati facilius, et certius concilient.
XI. Quando ad ætatem aliquomodo maturam pervenerint, inducendi erunt ad facienda aliqua exercitia spiritualia quæ in Germanis et Polonis sæpe bonum successum habuerunt.
XII. Perturbationibus et afflictionibus illorum occurrendum erit, pro qualitate et conditione uniuscujusque, adhibitis demonstrationibus, et exhortationibus privatis de malo successu divitiarum, et bona vocationis non contemnendo sub pæna indictionis pænæ infernalis.
XIII. Apud parentes ut facilius filiorum suorum desiderio in societatem ingrediendi condescendant, ostendatur excellentia instituti societatis, præ aliis religionibus, sanctitatis et doctrinæ patrum nostrorum, æstimatio integra apud omnes, honor et applausus universalis, qui societati à summis et à minimis defertur; et recenseatur numerus principum et magnatum, qui magno animi sui solatio in hac societate Jesu vixerunt, et mortui sunt, et etiamnum vivunt: ostendatur quam gratum Deo sit quod juvenes sese illi mancipent, præsertim in societate filii sui, et quam bonum sit viro, cum portaverit jugum Domini ab adolescentià sua; quod si de teneritudine et minus perfecta ætate disceptetur, declaretur facilitas instituti nostri, quod præter trium votorum observationem, nihil aliud quod valde molestum sit, continet, et quod valde spectandum est, nullam regulam obligare, nequidem sub peccato veniali.
CHAP. XIII.
Of the selection of youths for admission into the society, and the way to retain them.
I. The utmost prudence must be exercised, that the youths selected, may be distinguished for the excellence of their understanding, agreeableness of form, or dignity of birth, or at the very least for one of these.
II. As a means of drawing them more readily into our order, the prefects and masters of schools must guide them with extraordinary assiduity, whilst they study, and in time of recess instil into them, how acceptable it is to God, for any one to consecrate himself, with all he has, to him, especially in this society of his son.
III. They may be led, on proper occasions, through the colleges and gardens, indeed occasionally even to our villas, and admitted to our recreations, becoming gradually intimate, care, however, being taken that familiarity does not breed contempt.