ANCIENT.
Gerroyd erle.
Marga a leymis herryth a each tuggi gi nach less in naaill Gin dimeich mi chwddi orm feyn ne ell feym be riss nyth mnawe Mi wallich a mesgi nyth banni ga di weym schalli no in daill Mer rew hay gin cheyle ne ell feym be riss nyth mnawe A zayg a zeyrris gi moch ne weith scheith gin locht no dale Da ganfeit ne by leyr ne ell feym be riss nyth mnawe Farre lay heine wneith weiss gin rath far nach math in dossith nawe Na kead lollich a neith geym ne ell feym be riss nyth mnawe A wennith a neith in testyth dowf a zestis re gow is re glaiw Mar gi bi na clossew keyr ne ell feym be riss nyth mnawe Carit sche ferk er a fer keichlai genn riss gith dawe Curresceith nedrumi a keyme ne ell feym be riss nyth mnawe Da wakgit sche schillith a sowllith di zillanyth or won. . . . Ne zanic sche richt ach leym ne ell feym be riss na mnawe Da wakkeith maedin or oyge za in durri poyk gith saive Da ymbeith bayl deith weith er clar ne ell feym be riss nyth mnawe Powysyth won altir is woyn cheill a laif in taggirt zrinn zrae Dolle gi holgith is a mayn ne ell feym be riss nyth mnawe Ne elli feym be riss nyth mnawe is eydde a glayf is a verg Gi neach nach curri syn a geyll ne heddir nach d feyn is mark. Marg.
MODERN.
Gearailt Iarla.
Mairg a leumas thar a each, tuigeadh gach neach leis an aill, Gun d’imich mo chuid orm féin, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Mo mhallachd am measg nam ban, ge do bhitheam seall ’n an dàil, M’ fhearaibh tha gun chéile, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. A gheug a dh’ eireas gu moch, ni bhi sìth gun lochd n’a dàil, Da canfaid ni bu léir, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Fear le h-aon mhnaoi bhitheas gun rath, fear gun mhaith an toiseach nàmh, Na ceud lullaich a ni geum, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. A bhean a ni an t-éisdeachd domh, a dh’ éisdeas ri guth ’us ri glaodh, Mar gum bitheadh ’n a cluasaibh céir, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Cuiridh si fearg air a fear, caochladh gean ris gach daimh, Cuiridh si an eudruime a ceum, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Da faiceadh si sileadh an sùla, do ghillean ùr o’n . . . Ni dheanadh si ruith ach leum, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Da faiceadh maighdean ùr òg, dha’n toireadh pòg gu sèimh, Da am bi beul do bhi air clàr, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Pòsadh o’n altar ’us o’n chill, á laimh an t-sagairt ghrinn ghràidh, A dol gu h-olc ’us a mèin, ni bheil feum bhi ris na mnathaibh. Ni bheil feum bhi ris na mnathaibh, is iad an glaodh ’us an fhearg, Gach neach nach cuir sin an céill, ni h-eudar nach da féin is mairg. Mairg.
ANCIENT.
Auctor hujus Andro tosschych.
Scoyd neyn dnnche a hayd eine scoyd is mow pleyd sloywg Scoyd ag dae is a wreeith scoyd ni geith a harbill roy Heill ni toythin mi vea balve is ni tre hoyvir gin ran woyme.