Li. Neniam respondon! Kial, mi miras.
Ĝi. Ĉu mi ofendis vin, tre karega amikino mia? Mi petegas ke vi min pardonos, se jes. Ho, se vi povus scii kiel mi vin amas. Sed vi estas malvarma, kruelega—Ho, mi petegas, amu min iomete, se vi ne povas ami min tiel mi amas vin. Mi pensas pri vi de la mateno ĝis la nokto; ĉiame mi vidas vin antaŭ...k.t.p.
Ŝi. Tio ĉi estas amuziga.
Ĝi. Ne pli longe mi povas kontraŭbatali vin, Karulo. Jes, mi konfesas ke ankaŭ mi amas vin. Mia plej amata, se vi povus esti ĉi tie, mi montrus al vi kiel multe mi amas vin. Ho, karega mia, ĉu mi estas trovinta unu kiu amas min kiel mi deziras esti amata? Ĉu mi laste estas trovinta unu kiu min komprenas? Ho...k.t.p.
Li. Ha-ha-ha! Mi pensis ke mia lasta letero ŝin kaptus.
Ĝi. Ho, mia plej amata, mia ĉio, mia...k.t.p.
(Post semajno).
Ĝi. {
Ho! Mia karulineto...k.t.p.
Ho! Mia karulo...k.t.p.
(Post tri tagoj).