[146] Ib. The prize was to be, 'Commissâ invicem pugnâ, cui Deus annueret laureatus regni imperio potiretur.' This challenge again reminds us of Brihtnoth. Compare the references in Freeman, Norman Conquest, i. 271, Note 1.

[147] Ib. i. 98. 'Quid tot ab utrâque parte cædentur? Veniant ambo Reges in unum tantummodo, nobisque procul spectantibus, summi periculi soli subeuntes una conferantur, unoque fuso cæteri reservati victori subjiciantur.'

[148] Ib. Semper vestrum Regem vobis vilem haberi audivimus non credentes; nunc autem vobismetipsis fatentibus, credere fas est. Numquam nobis quiescentibus noster Imperator pugnabit, numquam nobis sospitibus in prœlio periclitabitur.' Compare the proposal of the Argeians for a judicial combat to decide the right to the disputed land of Thyrea; Thuc. v. 41, τοῖς δὲ Λακεδαιμονίοις τὸ μὲν πρῶτον ἐδόκει μωρία εἶναι ταῦτα, much as it seemed to Count Godfrey.

[149] His comment (Gest. Ep. Cam. i. 99) is, 'Hoc igitur modo Regibus inter se discordantibus, jam dictu difficile est quot procellis factionum intonantibus ab ipsis suis vassallis afficitur Tethdo episcopus.'

[150] Richer iii. 78. Lothar debates whether he shall oppose Otto or make friends with him. 'Si staret contra, cogitabat possibile esse Ducem opibus corrumpi, et in amicitiam Ottonis relabi. Si reconciliaretur hosti, id esse accelerandum, ne Dux præsentiret, et ne ipse quoque vellet reconciliari. Talibus in dies afficiebatur, et exinde his duobus Ducem suspectum habuit.' See also the story of Hugh's dealings with Otto (82-85).

[151] So Thietmar of Merseburg, iii. 6. 'Reversus inde Imperator triumphali gloriâ, tantum hostibus incussit terrorem ut numquam post talia incipere auderent; recompensatumque est iis quicquid dedecoris prius intulere nostris.'

[152] That is, simply kinswomen; parentes in the French sense.

[153] Thierry's 'History of the Norman Conquest,' book i.

[154] Quod idem nostram ignaviam et segnitiem simul prodit, quod nec tam gravi necessitate moveri, nec tam commoda lege cogi potuerimus; quin tam dies res tanta (qua majoris esse momenti nihil unquam potuerit) intacta pene remanserit.

[155] Biblius in plurisque apud nos Ecclesiis, aut deficientibus aut tritis; et nemine, quantum ego audire potui, de excudenis novis cogitante; id pro irriti conatus sum in Britannica Bibliorum versione, quod fœliciter factum est in Anglicana.