[28] Augustinus accipit informitatem materiæ pro carentia omnis formæ; et sic impossibile est dicere quod informitas materiæ tempore præcesserit vel formationem ipsius vel distinctionem. Et de formatione quidem manifestum est. Si enim materia informis præcessit duratione, hæc erat jam in actu; hoc enim creatio importat. Creationis enim terminus est ens actu; ipsum autem quod est actus, est forma. Dicere igitur, materiam præcedere sine forma, est dicere ens actu sine actu, quod implicat contradictionem.—Sum. Theol., p. 1, q. 66, a. 1.
[29] Informe appellabam non quod careret forma, sed quod talem haberet, ut, si appareret, insolitum et incongruum aversaretur sensus meus, et conturbaretur infirmitas hominis. Verum illud quod cogitabam, non privatione omnis formæ, sed comparatione formosiorum erat informe: et suadebat vera ratio ut omnis formæ qualescumque reliquias omnino detraherem, si vellem prorsus informe cogitare; et non poteram. Citius enim non esse censebam quod omni forma privaretur, quam cogitabam quiddam inter formatum et nihil, nec formatum, nec nihil, informe prope nihil. Et cessavit mens mea interrogare hinc spiritum meum plenum imaginibus formatorum corporum et eas pro arbitrio mutantem atque variantem; et intendi in ipsa corpora, eorumque mutabilitatem altius inspexi, qua desinunt esse quod fuerant, et incipiunt esse quod non erant; eorumdemque transitum de forma in formam per informe quiddam fieri suspicatus sum, non per omnino nihil; sed nosse cupiebam, non suspicari. Et si totum tibi confiteatur vox et stilus meus, quidquid de ista quæstione enodasti mihi, quis legentium capere durabit? Nec ideo tamen cessabit cor meum dare tibi honorem et canticum laudis de iis quæ dictare non sufficit. Mutabilitas enim rerum mutabilium ipsa capax est formarum omnium in quas mutantur res mutabiles. Et hæc quid est? Numquid animus? numquid corpus? numquid species animi vel corporis? Si dici posset “Nihil aliquid,” et “Est non est,” hoc eam dicerem; et tamen jam utcumque erat, ut species caperet istas visibiles et compositas.—Confess., lib. 12, c. 6.
[30] Tu enim, Domine, fecisti mundum de materia informi, quam fecisti de nulla re pene nullam rem.—Confess., lib. 12, c. 8.
[31] Licet essentia, qua res denominatur ens, non sit tantum forma, nec tantum materia, tamen hujusmodi essentiæ sola forma suo modo est causa.—De Ente et Essentia, c. 2.
[32] Etiam formæ non habent esse, sed composita habent esse per eas—Sum. Theol., p. 1, q. 5, a. 4.
[33] Nec forma substantialis completam essentiam habet; quia in definitione formæ substantialis oportet quod ponatur, id cujus est forma.—De Ente et Essentia, c. 5.
[34] Creationis terminus est ens actu; ipsum autem quod est actus est forma.—Sum. Theol., p. 1, q. 66, a. 1.
[35] This article is reprinted, with the author’s permission, from advance sheets of a pamphlet published by Basil Montagu Pickering, London.—Ed. C. W.
[36] S. Matthew xviii. 8.
[37] Thomas à Kempis, book iii. c. 3.