[351]. Chron. Picts and Scots, p. 402.

[352]. Ex quo tempore spes cœpit et virtus regni Anglorum fluere, ac retro sublapsa referri. Nam et Picti terram possessionis suæ quam tenuerunt Angli, et Scotti qui erant in Brittania, Brettonum quoque pars nonnulla, libertatem receperunt, quam et hactenus habent per annos circiter quadraginta sex.—B. iv. c. 26.

[353]. Et nunquam addiderunt Saxones Ambronum ut a Pictis vectigal exigerent.—Nennius Con. Chron. Picts and Scots, p. 11.

[354]. Distructumque regni statum, quamvis intra fines angustiores, nobiliter recuperavit.—B. iv. c. xxvi.

[355]. Inter plurimos gentis Anglorum vel interemptos gladio vel servitio addictos, vel de terra Pictorum fuga lapsos, etiam reverendissimus vir Dei Trumuini, qui in eos episcopatum acceperat, recessit cum suis qui erant in monasterio Aebbercurnig, posito quidem in regione Anglorum, sed in vicinia freti quod Anglorum terras, Pictorumque disterminat.—B. iv. c. xxvi. Trumuin appears to have fled himself from the province of the Picts, but, instead of remaining at Abercorn, to have retreated from thence with its monks, as too near the Pictish territory. In fact, as it had been but recently established in connection with the bishopric over the Picts which he had now lost, he had no object in remaining there.

[356]. A.D. 693 Bruidhe mac Bile rex Fortrend moritur et Alpin mac Nechtain.—Tigh.

[357]. Chronicles of the Picts and Scots, p. 408.

[358]. A.D. 694 Obsessio Duin Fother.—An. Ult. A.D. 697 Tarachin ar na scriss as a flaithius (driven from the lordship).—Tigh.

[359]. A.D. 698 Cath etir Saxones et Pictos ubi cecidit filius Bernith qui dicebatur Brechtraig.—Tigh. 698 Berctred dux regius Nordanhymbrorum a Pictis interfectus.—Bede, Chron. 699 Tarain ad Hiberniam fugit.—An. Ult.

[360]. 706 Brude mac Derile mortuus est.—Tigh.