[434] Tolle crucem qui vis auferre coronam.
[435] Crucis religiosi.—Tertul., Apol., 16.
[436] Signum Christi, τὸ κυριακὸν σημεῖον.—Clem. Alex., Strom., vi, 11.
[437] Ad omnem progressum atque promotum, ad omnem aditum et exitum, ad vestitum, ad calceatum, ad lavacra, ad mensas, ad lumina, ad cubilia, ad sedilia, quæcunque nos conversatio exercet, frontem crucis signaculo tenemus.—Tertul., de Coron. Mil., c. iii.
[438] Crucis signum est, cum homo porrectis manibus Deum pura mente veneratur.—Minuc., Dial., p. 90. Expansis manibus in modum crucis orabat.—Paulin., Vit. Ambros., p. 12. Hic habitus orantium est, ut manibus in cœlum extensis precemur.—Apuleius.—According to Eusebius, Constantine was thus represented on the coins of the empire.—Ὡς ἄνω βλέπειν δοκεῖν ἀνατεταμένος πρὸς Θεὸν, τρόπον εὐχομένου.—Vit. Const., l. iv, c. 15.
[439] Chrys. in Psa. cxli, 2. Compare Paul’s expression about “lifting up holy hands” in prayer.—1 Tim. ii, 8.
[440] Nos vero non attoleimus tantum, sed etiam expandimus, et Dominica passione modulantes, et orantes Christo confitemur.—Tertul., de Orat., c. 11. Τὸ τοῦ σταύρου πάθος ἐν τῷ σχήματι ἐξεικονίζει.—Aster., ap. Phot., cod. 271. This attitude of prayer was also common to the pagans in their addresses to the Dii Superi, or celestial gods. Hence Virgil represents Æneas as praying with his hands stretched out to heaven—Duplices tendens ad sidera palmas.
[441] See an instance of this miracle recorded in Eusebius.—Hist. Eccles., viii, 7.
Fac cum vocante somno
Castum petes cubile,
Frontem locumque cordis,
Crucis figura signet.
Crux pellit omne noxium.—Hymn vi.