ita, prn.; s. is.

itan, stv. ([176], n. 3), to eat.—Cpd. fra-i. [OE. etan, ME. æte, ête, NE. eat.]

, conj. ([218]), continuativ and more or less adversativ; so always at the beginning of the sentence, ([1]) but; Mt. V, 19. 21. 22. 29. 32. 33. 37. 39. VI, 3. 6. 15. 17. 20. 23. 27. Mk. I, 8. 14. 30. 41. 45. II, 18. III, 4. IV, 10. 11. 34. V, 33. 34. 36. 40. Lu. II, 19. 40. II. Cor. I, 12. III, 6. IV, 5. 18. V, 11. 16. Skeir. VII, a. b. ([2]) and; Mt. VI, 24. ([3]) iþ...nu, then, therefore; Mt. V, 19.

Iûdaia, pr. n., Judea; dat. -a; Mk. III, 7; acc. -an; Lu. II, 4; or -a; II. Cor. I, 16. [< Ἰουδαία.]

Iûdaia-land, pr. n., the cuntry of Judea; Mk. I, 5.

Iûdas or Jûdas, pr. n., Judas; acc. -an; Mk. III, 19. [< Ἰούδας.]

iup, adv. ([213], n. 2), upwards, up. [Cf. OE. ûp, upp, ME. up, NE. up.]

iupa, adv. ([213], n. 2), abuv, on high. [< iup + suff. -a.]

iupana, adv. ([213], n. 2), from abuv, again. [< iup + suff. -a-na.]

iupaþrô, adv. ([213], n. 2), from abuv. [< iupa + suff. -þrô.]