[26] De Re Militari, iii, 5: "Muta signa sunt aquilae, dracones, vexilla, flammulae, tufae, pinnae. Quocunque enim haec ferri iusserit ductor, eo necesse est signum suum comitantes milites pergant." He is here using the word signum in the sense of signal, and divides these signals into vocalia or orders given by word of mouth, semi-vocalia or those given by trumpet, and muta or those denoted by the movement of the standards.
[27] Du Cange, Glossarium: Tufa genus vexilli apud Romanos ex confertis plumarum globis.
[29] De Bello Civili, ii, 6: Conspirataeque naves triremes duae navem D. Brut quae ex insigni facile agnosci poterant, duabus ex partibus sese in eam incitaverant.
[30] Appian, v, 111: ἐπὶ δὲ τῇ παρακλήσει τὰ στρατηγικὰ σημεῖα, ὡς ἐν κινδύνῳ μάλιστα ὤν, ἀπέθετο.
[31] Dio, li, 21: σημείῳ κυανοειδεῖ ναυκρατητικῷ. Suetonius ii: caeruleo vexillo donavit.
[32] Civil Wars, v, 55.
[33] Alemannus, De Lateranensibus parietinis.
[34] De Rebus Hispaniae, iii, 18: Arabum ... qui sua capita tegunt vittis, ... habentes vestis diversis coloribus variegatas, tenentes gladios et ballistas, et vexilla in altum tensa.
[35] Germania, vii: effigiesque et signa quaedam detracta lucis in praelium ferunt.