[148] M. Artaud cita muy oportunamente a este propósito las palabras del Prometeo, de Esquilo, v. 115, al acercarse las Oceánidas, que dice:
Τίς ἀχώ, τίς ὀδμὰ προσέπτα μ᾽ ἀφεγγής.
y las de Virgilio (Eneida, I, 407):
Ambrosiæque comæ divinum vertice odorem spiravere.
[149] Por más que algunos sostengan, por defender ciegamente a Eurípides, que estas palabras no debían asustar al público, nosotros pensamos que son irreligiosas en absoluto, e impropias de Hipólito, varón santo y perfecto.
[150] M. Artaud, citado hace poco, dice que C’est Adonis, qui fut tué à la chasse par un sanglier, sin acordarse de que este jabalí era Ares, celoso de Adonis, tan querido de Afrodita.
[151] Luciano (de Licia Dea, p. 60) dice así: Τροιζήνιοι τῇσι παρθένοισι, καὶ τοῖσι ἠιθέοισι νόμον ἐποιήσαντο, μή μιν ἄλλως γάμον ἰέναι πρὶν Ἱππολύτῳ κόμας κείρασθαι.
[152] Políxena en Hécuba dice también a Odiseo:
Κόμιζ᾽ Ὀδυσσεῦ μ᾽ ἀμφιθεὶς κάρα πέπλοις
y Macaria a Yolao en Los Heráclidas: