ta naal-lilao man daguitoy matac idi á buybuyaec
ta iti inanama quen talec isuda caniac ti namatalgued.
Ng̃em eppes man daguidi á inanama
ta diac impapan á castoy man ti tungpalna
tungpal taném quet itan ti nagbanaganna
detoy baguic ta isú caicarianna.
TRADUCCIÓN DE LA ANTERIOR.
Fluctúo en un mar de amargas lágrimas, ¡oh amor! no cesan mis pesares y tormentos; basta ya, basta de crueldades que ya mi vida, sin género de duda, se vá á escapar de mi desventurado cuerpo.—Oh amor! ¡Qué triste es morir desdeñado! inspira lástima ver á uno que ama y que no es correspondido.—Crueles son tus encantos, inhumana tu bondad; ¡oh tirana! dirige una mirada á este angustiado; mis ojos se han equivocado al entrever dulce esperanza;—Pero vanas resultaron aquellas esperanzas;… no sospechaba yo que el fin de mis amores sería una tumba, á donde me conduce mi desesperación.
Voy á concluir con una anécdota de Doña Leona Florentino.