Jam veniet tempus deserto ut pectore vivam
Ut possim melius cernere amoris opus.
Vitæ hujus miseræ jam sit vel nemo miserius.
Me nam sæpe suis ædibus arcet amor.
Ast ego per se ipsum qui tantum diligo amorem
Nec dare quæ ipsæ potest munera magna nego.
Tristitiæ nunc corda suæ mea tradere tento,
Et toto mecum tempore tristis ero.
Ingenioque meo vix tandem educere possum
Donum esse eximiis majus ubique bonis.