Mœrorem potius quam tot sua guadia adire,
Illi nam languor dulcis ubique subest.
Delitiæ nostræ magnæ pars maxima substat,
Hæc quam vel quisquis jam sibi tristis habet
Dum luget, præbent illi nam gaudia luctus,
Lætaque sub toto pectore corda ferunt.
Sic est asiduis quasi subgemat obrupta tellus
Planctibus, inque illum ferveat orbe dolor.
A multis studeo reprimi, cogoque vicissim
Tantum non tristi pondere vita noscet.