ROUVA BERNICK. Me, sanot?
KONSULI BERNICK (tullen askeleen lähemmäksi). Ketkä me?
NEITI HESSEL. Minä ja lapsi, tietysti.
ROUVAT (huudahtaen kaikki yhtaikaa). Lapsi!
HILMAR TÖNNESEN. Mitä!
KOLLEEGA RÖRLUND. No tämähän vasta —!
ROUVA BERNICK. Mutta mitä sinä tarkoitat, Lona?
NEITI HESSEL. Minä tarkoitan tietysti Johnia; eihän minulla muuta lasta ole, tiedän mä, — tai Juhania, kuten Te häntä nimititte.
ROUVA BERNICK. Juhania! —
ROUVA RUMMEL (hiljaa rouva Lyngelle). Tuo tuhlaajapoika!