noodige vrijheid van aanwending laten, voor personen van verschillende verstandsontwikkeling.
Als voorbeeld van het voorgewende onlogische van Esperanto volgen de werkwoorden kroni, plumi, brosi, remi.
Zeggen wij vooreerst dat plumi verkeerdelijk wordt aangehaald:
pluimen is niet plumi in Esperanto, maar senplumigi.
Esperanto leidt de woorden kroni en brosi rechtstreeks van het hoofdwoord af, zooals in alle nationale talen: Duitsch krone - krönen, Fransch couronne - couronner, Italiaansch corona - coronare, Spaansch corona - coronar, Engelsch crown - to crown; eveneens bürste - bürsten, brosse -
brosser, spazzola - spazzolare, cepilo - cepilar, brush - to brush.
En met trots beroemt de opsteller zich verder over de onvoorwaardelijke regelmatigheid der woordafleiding:
«Ido daarentegen onderscheidt met juistheid....brosar per brosilo, remar per remilo.»
Indien men zich op die regelmatige woordafleiding van Ido vertrouwen wilde, zou men spoedig zijn eigen voordeel met het Ido-woordenboek in strijd zien komen. Zoo mag men niet zeggen:
| hameren met eenen hamer, | door | martelar per martelilo, |
| vijlen met eene vijl, | » | limar per limilo, |
| ziften met eene zift, | » | kriblar per kriblilo, |
| remmen met eene rem, | » | frenar per frenilo, |