Ā. De. Syn. Ab, abs, de, ex, per. Usus: Ager a filio emptus; conductus a Censoribus. Libri per Duumviros aditi, les livres consultés par les Duumvirs. Clientelæ per Cæsarem comparatæ. Signif. 1. Motum de loco, de. Redeo a villa. 2. Servit tempori, depuis, dès. A puero, a prima adolescentia, dès l’enfance. 3. Notat causam, par suite de. Caput a sole dolet. Ab odio furit. 4. Patriam, patrie, origine. Græcus a Phocide. Principum a Lavinio liberi. 5. Viciniam, la proximité. Ab theatro venit. 6. (Cum abl. personæ), ejus domum, de la maison de. A patre, ab amico, a nobis redit. 7. Signif. per, au moyen de. Salus nobis a bonis allata est. 8. Post, après. A morte. A cœna. A prælio. 9. Pro, cum verbis: Sto, sum, dico, facio, A Senatu stat, il est du parti du Sénat. Hoc totum a me est, cela est tout entier en ma faveur. A nobis facit, il le fait pour nous. A reo dicit. 10. Contra, contre. A frigore, a sole se defendit. 11. Ex parte, du côté de. Ab Romanis tubæ cecinere. 12. Munus aut procurationem, la charge ou la fonction. A secretis. Ab epistolis Cæsari. A pedibus, messager. 13. Quod attinet ad, rapport. A memoria bene instructus. Firmus ab equitatu. Inops ab amicis. 14. (Ponitur pro) nomine alterius, pour, au nom de quelqu’un. A fratre, ab republica solvere.
ĂBACTUS, a, um, part. v. abigo. Chassé, détourné. Syn. Abductus, ablatus, dejectus, pulsus, expulsus, remotus, fugatus, actus, exactus. Usus: Abactus grex pecorum. Caius Magistratu abactus.
ĂBĀCUS, i, m. Buffet, crédence. Syn. Mensa structorum, vasorum receptaculum et ad usum, et ad pompam instructum. Usus: Abacos complures ornavit argento, auroque cælato.
ĂBĂLĬĒNĀTĬO, ōnis, f. Aliénation. Usus: Abalienatio est ejus rei, quæ mancipi est, aut traditio alteri nexu, aut in jure cessio.
ĂBĂLĬĒNĀTUS, a, um, part. v. abalieno. Rejeté, abandonné. Usus: 1. Abalienatum vectigal, revenu abandonné. 2. Éloigné. Abalienato esse animo, être hostile. 3. Privé. Abalienatus jure civium, privé du droit de cité.
ĂBĂLĬĒNO, as, avi, atum, are, a. Éloigner de soi ou d’un autre. Syn. Alieno, distraho, averto, disjungo, divello. )( Concilio. Adv. Celerrime, valde, vehementer. Usus: 1. Jus rei in aliquem transfero, transporter à un autre le droit que l’on a sur une chose. Vectigalia, agros populi vectigales, fundos, ædes abalienat. 2. Transl. Ad voluntates, éloigner de soi les cœurs. Studia hominum, judices a se, a sua causa abalienavit.
ĂBĂVUS, i, m. Trisaïeul, ancêtre. Usus: Jam duorum abavorum quam est illustre nomen. Epith. Omnium sapientissimus.
ABBĀS, tis, m. Abbé. Syn. Cœnobiarcha, Archimandrita, Monachorum Præfectus seu Antistes, Monasterii Præsul, Cœnobii Præses seu Moderator.
ABBĀTISSA, æ, f. Abbesse. Syn. Antistita sacrarum Virginum, Ascetriarum præfecta, Mater Maxima, Moderatrix dicatarum Deo Virginum, Parthenonis præses, Cœnobii Antistita.