SIGNO, as, avi, atum, are, a. Mettre une marque, une empreinte, un signe. Syn. Designo, consigno, imprimo. Adv. Publice. Usus: Objectum visum imprimit ac signat in animo suam speciem, l’objet de la perception imprime et grave en qque sorte son image dans notre âme. Signatur in animis nostris. Aurum, argentum signare, frapper l’or et l’argent.

SIGNUM, i, n. Signe, marque, empreinte. Syn. Indicium, nota, argumentum, vestigium, monumentum, insigne. Epith. Æneum, marmoreum, eburneum, amplum, excelsum, brumale, certum, commune, grave, improvisum, pervetus. Phras. 1. Elucent hoc in puero multa probæ indolis signa, il y a dans cet enfant de nombreuses marques d’un bon naturel. Multa virtutis specimina; multæ et luculentæ notæ ac indicia probitatis; vestigia apparent excellentis indolis; elucent igniculi quidam, præclaræ mentis indices; species ipsa pueri nonnisi probitatem olet vultuque toto clamitat; produnt se non vulgaris virtutis semina in hoc puero; multa hic puer optimæ spei argumenta præbet. Cf. [Indicium]. Usus: 1. Puer iste magna ingenii signa dat. 2. Simulacrum, imago, statua, statue, figure en relief. Deorum signa fabricare, confiare, ponere, palam collocare. 3. Sidus cœleste, constellation, signe. Signum leonis oritur, occidit, obit. Signorum ortus et obitus definitum quemdam ordinem servant. 4. Sigillum, sceau, cachet. Nec signum epistolæ tuæ, nec dies apposita est. Non utar meo chirographo nec signo. Litteræ alieno signo obsignatæ, consignatæ. Librum tuum sub signo habeo asservoque diligenter, je garde sous scellés. 5. Vexillum, enseigne militaire, drapeau, étendard. Multas legiones sub signis habuit; multi ejus signa sunt secuti; sub ejus signis militarunt. Signa movere, aliquo expedire; signa convertere, tourner les enseignes, faire un mouvement de conversion; collatis signis pugnare, combattre, en venir aux mains en bataille rangée. Palantes ad signa revocare. Dilapsus a signis miles tandem ad sua signa convenit. 6. Nota militaris, signal donné par le général au moyen d’une trompette. Dato, edito, pronuntiato, accepto signo; canentibus signis; signa ubi concinunt, in hostem itur. Signum receptui dare, concinere, donner le signal de la retraite.

SĬLENTĬUM, ĭi, n. Silence; action de se taire, de ne point parler. Syn. Taciturnitas, reticentia. Epith. Æternum, diuturnum, magnum, mirum, perpetuum, præsens, summum, tantum. Usus: Silentium fieri jussit. Consecutum est magnum silentium. Magno silentio est auditus. Gravissimos dolores silentio ferre. Ea de re vel ab ea re mirum nunc silentium est. Judicia diu jam in silentio jacent. Aliquid silentio transire, præterire, prætermittere, prætervehi, passer qqche sous silence. Facti memoriam a silentio vindicare, sauver de l’oubli, de l’obscurité.

SĬLĔO, es, ŭi, ere, n. Se taire, garder te silence. Syn. Taceo, reticeo, obmutesco, silentio prætereo, tacitum aliquid prætermitto, silentio utor, silentio aliquid tego vel premo, silentium habeo, aliquid celo summa fide, aliquid solerti consilio tego; silentio transeo, præterveho. Usus: Silent leges inter arma, au milieu des armes, les lois sont muettes, sont suspendues; silere de re aliqua. Cf. [Taceo].

SĬLEX, ĭcis, m. Rocher, caillou, silex. Syn. Lapis durus ex quo ignis excuti solet. Usus: Non enim e silice nati sumus, nous ne sommes point nés d’un caillou, nous n’avons pas un cœur de rocher.

SĬLUS, a, um, Camus, camard. Syn. Naso bene exstante et repando. )( Simius.

SILVA, æ, f. Forêt, bois. Syn. Nemus, saltus. Epith. Densa et aspera, infinita, magna, media, nobilis, publica, vindicata. Usus: 1. Multos nemora et silvæ commovent, les bois et les forêts. 2. Ubertas, copia, materia, amas, foule, abondance. Silvam rerum et sententiarum comparare, amasser un riche fonds de pensées et de connaissances.

SILVESCO, is, ere, n. En parl. de la vigne, pousser trop de bois. Syn. In silvam cresco. Usus: Vitis putanda est ne silvescat.

SILVESTRIS, re, gen. com. Couvert de forêts, boisé; sauvage. Usus: Loca silvestria, montuosa. Vita inculta et silvestris.