SĪMĬA, æ, f. Singe, guenon. Syn. Simiolus, simius. Usus: Simia, bestia turpissima, quam similis tamen nobis est!
SĬMĬLIS, e, gen. com. Semblable, pareil, ressemblant. Syn. Consimilis, parilis, æqualis, geminus, par, germanus, ejusmodi, instar, cui similitudo est cum aliquo, qui similitudinem gerit speciemque alicujus; qui ad aliquid habet similitudinem, qui exprimit aliquem, qui habent similitudinem inter se. )( Dissimilis, dispar, diversus. Phras. 1. Alter alteri simillimus est, ils sont tout à fait l’un à l’autre semblables. Par probitas, eadem virtus ac religio, simillima utriusque et maxime gemina indoles; proxime ad alterum accedit; respondet unus alteri; alter pene alter; moribus et natura perfecte congruunt; alter alterius imago est; alter alterius imaginem moresque præ se fert, ingenii, virtutis, fidei exemplum expressam ad imaginem reddit. 2. Canis leoni similis est, le chien ressemble au lion. Ad similitudinem leonis accedit; ore leonem refert, reddit; faciem leonis exhibet; oris specie feroci leonem adæquat; oris specie leonem æquat, exprimit; oris specie a leone non abludit, abhorret; speciem leonis ore reddit; effigiem, faciem leonis habet, gerit; speciem leonis præbet, repræsentat; non dissimilis est, non discrepat a leone. 3. Similis simili gaudet, qui se ressemble s’assemble. Nulla etiam bellua est quæ non sui generis bellua maxime delectetur; pares cum paribus, quod proverbio dicitur, facillime congregantur. Ea est jucundissima amicitia quam similitudo morum conjugavit. Similitudo celeriter amicos contrahit. Mater et conciliatrix amicitiæ æqualitas est. 4. Opifices et his similes, etc., les artisans et les gens qui leur ressemblent. Opifices et hujus loci atque ordinis homines; opifices et qui sunt generis ejusdem, ex eo genere, de genere hoc, de genere horum; opifices et id genus alii. Usus: Voluntate inter se similes et moribus et toto vitæ genere. Ingenium Romuli memor Tullo Hostilio erat et nequaquam Numæ simile. Cf. [Par], [Æqualis], [Idem].
SĬMĬLĬTER, Semblablement, pareillement. Syn. Simili ratione, item, itidem, æque, pariter, simili modo, eodem modo, uno et eodem modo, sic. Phras. Ego similiter me geram, pour moi, j’agirai pareillement. Eodem pacto, eodem tenore, eodem instituto rem agam; juxta tecum rem geram; idem institutum tenebo; de moribus tuis mores effingam meos. Simili ratione atque ipse egeris acturum me scito. Cf. [Sicut]. Usus: Similiter facit ut si roget, il fait comme s’il me demandait.
SĬMĬLĬTŪDO, ĭnis, f. Ressemblance, analogie. Syn. Exemplar, forma, species, imago. )( Dissimilitudo. Epith. Difficilis, insignis, levis, maxima, tanta. Phras. Magna est inter res nostras similitudo, il y a une grande similitude entre vos affaires et les miennes. Congruunt res tuæ cum meis; simillima est rerum nostrarum ratio; qui tuas res intuetur, meas intueri se dicet; tuis in rebus res meas agnosco. Rerum mearum imaginem in tuis rebus video; inter res nostras nihil interest; nihil est quo res tuæ a meis differant, discrepent. Cf. [Similis], [Discrimen], [Differo], [Convenio]. Usus: Similitudinem quamdam gerunt speciemque sapientum, ils ont une certaine ressemblance avec le sage véritable. Ducere ex re aliqua similitudinem. Conferre, comparare similitudines. Ad similitudinem historiæ, orationem dirigere. Est homini cum DEO similitudo, l’homme est l’image de DIEU.
SĪMĬUS, ĭi, m. Singe. Syn. Simia. Usus: Simius, non semissis homo, contra me arma tulit.
SIMPLEX, ĭcis, omn. gen. Simple, candide, naïf, ouvert. Syn. Uniusmodi; apertus, sincerus, credulus. )( Multiformis, compositus, callidus. Phras. 1. Homo est simplex, cet homme est candide, ingénu. Vir bonus et simplicis veritatis amicus; homo est antiqui moris, qui nihil celat, nihil fingit; qui ex natura sua cæteros omnes fingit; homo minime malus, minime vafer; homo prisci moris; homo antiqua virtute, fide, moribus; homo apertus et simplex; fraudis imperitus, a quo nemo fraudatum se queratur; vir est antiquorum hominum, minime versutus; homo est antiquus, qui ex suo ingenio de quovis æstimat. Cf. [Sincerus]. 2. Simplicissimus homo et pene stupidus, homme tout à fait simple et presque sot. Homo non promptissimus; ingenio tardo; homo sine sensu, sine sapore; incallidus et elinguis. Cf. [Stupidus]. Usus: Quædam in rebus sunt simplicia, quædam copulata. Tuum hominis simplicis pectus vidimus. Simplex et absoluta necessitas. Cf. [Apertus].
SIMPLĬCĬTER, Simplement, sans façon, bonnement; ouvertement. Syn. Aperte, candide, sincere; absolute, præcise. )( Dupliciter. Phras. 1. Id se facturum simpliciter negavit, il refusa positivement de faire cela. Id se facturum præcise negavit; aperte, diserte negavit. 2. Est homo simpliciter doctissimus, homme tout à fait savant. Est homo sine exceptione, sine dubio, sine dubitatione doctissimus; vir est, ut latine ac plane dicam, doctissimus; vir est, aperte ac sine fuco loquor, doctissimus. 3. Veritatem simpliciter proloqui, dire la vérité sans détour. Ad veritatem loqui; Latine, nullo apparatu, nude, plane, quod res est, dicere; sine fuco, sine simulatione veritatem patefacere. Usus: Simpliciter dicam et breviter. Vivere simpliciter vitæque hominum amice. Cum homine simplici simpliciter agam.
SIMPLUM, i, n. L’unité. Usus: Simplum aut duplum.
SIMPŬLUM, i, n. Petite coupe pour les libations. Usus: Excitare fluctus in simpulo, faire une tempête dans un verre d’eau, faire beaucoup de bruit pour rien. (Prov.) Vasis genus.