SPONSĀLĬA, ĭum, n. pl. Fiançailles. Syn. Sponsio et repromissio nuptiarum. Usus: Sponsalia alicui præbere; sponsalia facere. Sponsalia dissolvere.
SPONSĬO, ōnis, f. Promesse, engagement. Syn. Sponsum, omnis stipulatio et promissio. Usus: Sponsionem facere. Sponsione aliquem lacessere, faire un pari avec qqn. Sponsionem vincere, gagner un pari. Sponsione vinciri. Voti sponsio. In angustissimam sponsionis formulam aliquem includere.
SPONSOR, ōris, m. Caution, garant, répondant. Syn. Præs. Usus: Pompeius idem mihi de voluntate Cæsaris sponsor et de mea testis. Tulliola præmium flagitat, me sponsorem appellat. Marcellus pro Mario sponsor est factus.
SPONSUM, i, n. Promesse, engagement, contrat. Cf. [Sponsio].
SPONSUS, i, m. et sponsa, æ, f. Fiancé, fiancée. Cf. [Nuptiæ].
SPONTE, Spontanément, librement, volontairement. Syn. Ultro, suapte natura, suapte, vi sua, sua voluntate, suo indicio. Phras. 1. Sponte venit, il est venu de son plein gré. Sua sponte, nullius coactu, hortatu, invitatu, impulsu venit; ultro se mihi obtulit; voluntarius adfuit; sciens prudensque voluntate adfuit. 2. Lapis sua sponte deorsum cadit, par sa propre vertu la pierre tombe sur la terre. Suapte natura, vi sua, innata vi, suopte nutu ac pondere, nullius adminiculo in terram fertur. Usus: Sua sponte quo impellimus inclinat. Si sponte ac voluntate nollet, vi extrudetur. Cf. [Libenter].
SPORTA, æ, f. Corbeille. Syn. Fiscina, fiscella.
SPŪMA, æ, f. Écume. Usus: Spumas agebat in ora. Spumis os circumfluit.
SPŪMŌSUS, a, um, Plein d’écume, écumant, écumeux. Usus: Spumosum littus.
SPŪMO, as, avi, atum, are, n. et a. Écumer; respirer, exhaler. Usus: Spumans ex ore scelus, anhelans crudelitatem, respirant le crime, suant le crime par tous les pores.