STĬMŬLUS, i, m. Aiguillon, excitation, encouragement. Syn. Aculeus, incitamentum. Usus: Industriæ et laboris stimuli. Stimulos alicui adhibere, ignes admovere. Stimulo fodere, concitare aliquem. Cf. [Incitamentum].
STĪPĀTĬO, ōnis, f. Entourage, cortége, escorte. Syn. Comitatus.
STĪPĀTOR, ōris, m. Garde du corps, satellite. Syn. Apparitor, satelles. Usus: Armatis ac stipatoribus corpus circumsepit.
STĪPENDĬĀRĬUS, a, um, Tributaire. Syn. Vectigalis. Usus: Vectigales et stipendiarios populos multos habemus.
STĪPENDĬUM, ĭi, n. Tribut; solde, paie. Syn. Tributum, vectigal; æs viritim in milites distribuendum. Epith. Annuum, menstruum. Phras. 1. Stipendia militi rite solvuntur, on paie exactement la solde des soldats. Militaria æra rite procedunt; assignatus æris numerus recte dependitur, dividitur; miles stipendio afficitur; stipendia militi dantur, numerantur, persolvuntur; miles stipendia rite recipit. Usus: 1. Tribut. Civitatibus Galliæ stipendium imposuit Cæsar. Solvunt, pendunt, dependunt stipendia singulæ civitates. Multis stipendium remissum est. 2. Ad rem militarem pertinet, service militaire. Stipendia bello merere. Stipendio afficere, remunerare militem. Bene meritos suo stipendio fraudare. Emeritis confectisque stipendiis. Pecunia in stipendium opus est.
STĬPES, ĭtis, m. Tronc, souche, pieu. Syn. Truncus. Usus: Homo sit an stipes, dubites, ou une bûche, un imbécile. Teretes stipites ab summo præacuti et præusti, pieux, palissades.
STĪPO, as, avi, atum, are, a. Presser, serrer, entourer. Syn. Constipo, circumvallo. Usus: Antonius senatum armis stipavit. Amicorum, armatorum gregibus stipatus.
STIPS, stĭpis, f. Faible don, aumône. Syn. Pecunia quæ vel in ærarium reponitur, vel diis offertur, vel mendicis erogatur. Usus: Stipem colligere, cogere; stipem spargere.
STĬPŬLA, æ, f. Chaume, paille du blé. Usus: Stipula levior.
STĬPŬLĀTĬO, ōnis, f. Promesse, engagement, stipulation. Syn. Promissio in jure. Usus: Pacta, conventa, stipulationes. Pecunia ex stipulatione debetur.