STERNO, is, strāvi, strātum, ere, a. Couvrir; terrasser, abattre. Syn. Consterno; prosterno. Usus: Genialem lectum sternere.
STERNŪTĀMENTUM, i, n. Éternument. Usus: Superstitiosi etiam sternutamenta observant.
STERQUĬLĪNĬUM, ĭi, n. Fumier. Usus: Heus tu leno, sterquilinium publicum!
STERTO, is, ŭi, ere, n. Ronfler. Syn. Arcte et graviter dormio. Cf. [Dormio].
STIGMĂTĬAS, æ, m. Esclave stigmatisé. Syn. Servus compunctus notis Threiciis.
STILLA, æ, f. Goutte. Syn. Gutta.
STILLĬCĬDĬUM, ĭi, n. Eau de pluie, de toit ou de gouttière. Usus: Jura stillicidiorum.
STILLO, as, avi, atum, are, n. Tomber goutte à goutte, dégoutter. Usus: Stillantem sanguine pugionem protulit.
STĬLUS (stylus), i, m. Stile des Romains, poinçon pour écrire; travail du style, composition. Syn. Instrumentum aut ratio modusque scriptionis. Epith. Censorius, exercitatus, impurus, effector ac magister optimus dicendi. Usus: Stilus optimus dicendi effector et magister; dicendi opifex et artifex, la plume est le meilleur maître d’éloquence (c’est surtout en écrivant qu’on apprend à parler). Exercitatione et stilo limanda, formanda, ornanda est oratio. In summa ubertate inest luxuries quædam quæ stilo depascenda est. Oratio Attico stilo scripta.
STĬMŬLO, as, avi, atum, are, a. Aiguillonner; stimuler, exciter. Syn. Stimulum adhibeo vel admoveo; pungo, excito, incito, curam affero. Phras. Ille stimulare milites non desinit, il ne cesse d’exciter les soldats. Acuere animos; animos militum ad æmulandum decus accendere, incendere; admovere stimulos; stimulis concitare; animis militum calcar addere; fortitudinem inspirare; animos militibus addere; currentes incitare et admotis velut calcaribus urgere non desinit. Cf. [Calcar], [Incito], [Excito], [Impello]. Usus: Evelle mihi hunc scrupulum qui me dies noctesque pungit ac stimulat, soulagez-moi de ce poids qui m’oppresse et me fatigue le jour et la nuit. Cessantem ad agendum stimulo. Cf. [Excito], [Animo].