SUBSĬDĬĀRĬUS, a, um, Qui forme la réserve, de réserve. Usus: Miles, copiæ, cohortes subsidiariæ. Cf. [Auxiliarii].
SUBSĬDĬUM, ĭi, n. Secours, assistance; renfort de troupes. Syn. Auxilium, perfugium. Epith. Bellissimum, certum, firmum, miserum, opportunum. Usus: Subsidium sibi parare, comparare. Id mihi subsidio senectutis servavi. Subsidium alicujus invocare. Submittere, mittere subsidium. Subsidio alicui venire, ire, proficisci, occurrere. Subsidiis firmare aciem. Cf. [Auxilium].
SUBSĪDO, is, sēdi, sessum, ere, n. S’abaisser, s’affaisser; s’arrêter. Syn. Consido. Usus: Pars collis labe terræ in aliquantum latitudinis diruta subsedit. In ipsa via, in villa subsedimus paulisper.
SUBSIGNO, as, avi, atum, are, a. Souscrire, signer. Usus: Subsignare tabulas.
SUBSISTO, is, stĭti, ere, n. S’arrêter, résister, tenir tête à qqn. Usus: Ausi sunt subsistere hostes. Tanto sumptui vix subsisto.
SUBSORTĬOR, īris, ītus sum, iri, d. Désigner par ta voie du sort de nouveaux juges, en remplacement de ceux qui ont été récusés par les parties. Usus: In ejus locum quem subsortiemur?
SUBSORTĪTĬO, ōnis, f. Second tirage de juges.
SUBSTERNO, is, strāvi, strātum, ere, a. Joncher, couvrir. Syn. Consterno. Usus: 1. Aves nidos suos mollissime substernunt. 2. Subjicio, soumettre. DEUS substernebat animo omne quod erat corporeum.
SUBSTĬTŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Substituer, mettre à la place de. Syn. Constituo, sufficio, subrogo. Usus: In mei locum quem substituent?
SUBSTO, as, are, n. Résister. Usus: Metuo ne substet hospes.