SUBSTRUCTĬO, ōnis, f. Bâtisse souterraine, fondation. Usus: Insanæ substructionum moles.

SUBSTRŬO, is, xi, ctum, ere, a. Faire des fondations. Usus: Capitolium lapide quadrata substructum, le Capitole repose sur des fondations en pierre de taille.

SUBSUM, sŭbes, esse, n. Être ou se trouver sous, être placé ou caché sous. Syn. Lateo, insum. Usus: 1. Nullam video subesse causam. Etiamsi nulla culpa subsit. Non temere fama nascitur, quin aliquid subsit. 2. Insto, adsum, prope absum, être proche. Dies comitiorum subest, le jour des comices approche.

SUBTER, Sous. Usus: Virtus omnia subter se habet.

SUBTERFŬGĬO, is, fūgi, ere, n. et a. Fuir secrètement, s’échapper, éviter. Syn. Devito, declino. Adv. Honeste. Usus: Ulysses amentiæ simulatione militiam subterfugere voluit.

SUBTERRĀNĔUS, a, um, Qui est sous terre, souterrain. Syn. Quod est sub terra.

SUBTEXO, is, xŭi, xtum, ere, a. Adapter sous; ajouter, exposer ensuite. Usus: Subtexit deinde fabulæ huic narrationem aliam. Cœlum fumo subtexitur, le ciel se dérobe sous un nuage de fumée.

SUBTĪLIS, e, gen. com. Fin, subtil, mince, tenu; délicat, ingénieux. Syn. Acutus, tenuis. Adv. Egregie. Usus: Acutissimum et subtilissimum dicendi genus. Subtili et pressa oratione utitur. Solers subtilisque descriptio partium. Cf. [Ingeniosus].

SUBTĪLĬTAS, ātis, f. Finesse, délicatesse. Syn. Tenuitas, gracilitas. Epith. Dignissima, a causa remotissima, vix imitabilis, non immutabilis, incerta, minuta, physica. Usus: Subtilitas orationis, simplicité du discours. Cf. [Ingenium].