TĬĀRA, æ, f. Tiare, coiffure des Orientaux.
TĪBĬA, æ, f. L’os antérieur de la jambe; flûte. Syn. Os cruris; fistula. Epith. Inflata, modulata, nuptialis, tardior. Usus: Tibia, ad tibiam canere. Tibiæ modulate canentes. Tibiam inflare. Tibiarum cantu instincti pugnant acrius.
TĪBĪCEN, ĭnis, m. Joueur de flûte. Syn. Qui tibiis canit. Epith. Bellus, latinus, tardior.
TIGNĀRĬUS, a, um, * De solive, de charpente. Usus: Faber tignarius, charpentier.
TIGNUM, i, n. * Pièce de bois de construction, solive, poutre. Syn. Trabs. Usus: Tigna bina sesquipedalia in flumen defixerat.
TĬMĔO, es, mŭi, ere, a. et n. Craindre, redouter. Syn. Metuo, horreo, extimesco, pertimesco, reformido, vereor, in metu sum, afficior timore, metus animo objicitur, mente vix consto. Phras. 1. Valde timet, il craint beaucoup. Magno in timore est; magnum in timorem pervenit; metu suspensus, fractus et debilitatus hæret; ictus metu gravioris mali et horrore perfusus, tuta omnia reformidat. Vix se præ formidine commovet. Metum cepit non mediocrem. Totus in metu est et trepidatione; magnus hominem metus agitat, commovet; magnum in metum adductus est; vacuus metu non est. Timor hominem incessit, occupavit ingens. Gravi metu sollicitatur. Pavor animum hominis intravit ingens; metum in se concepit; delirat miser timore et nescio quid pavitat. 2. Multi adeo imbecilles animo sunt, ut omnia timeant, il y a beaucoup de gens si faibles de cœur qu’ils redoutent tout. Multos ita pusilli infirmique animi videas, qui ad omnes casus metu contremiscant; metu exanimentur; metu exalbescant, exhorrescant; timore commoveantur; metu perturbentur. Multos ob animi infirmitatem, imbecillitatem, quilibet casus terret, perterret, perterrefacit; metu afficit; in timorem conjecit; ad timorem impellit; multis, quod animi imbecillitate laborent, vel minimus casus metum, terrorem incutit. Cf. [Terreo]. 3. Timeo ne non optime consilia mea succedant, je crains que mes projets ne réussissent point. Timeo mei consilii quis sit exitus futurus. Utinam consilio meo respondeat exitus, vereor tamen ne aliorsum cadat. Quam feliciter mihi eventurum sit ex consilio meo negotium, plane non video; equidem adversos metuo exitus. Metuo ne id consilii ceperim, quod explicare non facile possim. Meum consilium quo sit evasurum, nescio ac timeo. Consilium a me captum ut eum, quem volo, habeat exitum opto magis quam spero. Exitum consilii mei extimesco. 4. Tam vicino periculo timeo sane vehementer, c’est à bon droit que je redoute un péril si proche. Aspectu impendentis procellæ horret animus, vox torpet spiritusque; metus percurrit meum omniumque pectora; animus timore obstupescit; subito horrore obrigui, metuque nunc adeo exsanguis sum; formido incessit animum et pavore marceo. Cf. [Timor], [Terreo]. Usus: Quemadmodum explicari hæc possint timeo. Timeo de consulatu, ab eo judiciorum genere.
TĬMĬDĒ, Timidement, avec crainte, avec appréhension. Syn. Ignave, timido animo, dubitanter, diffidenter. )( Fidenter, animose, fortiter. Usus: Timide ac verecunde dicere. Timide modiceque dicere.
TĬMĬDĬTAS, ātis, f. Timidité, crainte, appréhension. Syn. Angustus et parvus animus. )( Confidentia, fortitudo. Epith. Humilis, fracta, ingenua, turpis, utilis. Usus: Cautio mea timiditasque in causis. Pudore quodam et timiditate ingenua refugisti. Timiditati et ignaviæ militum proposita supplicia. Cf. [Timeo].
TĬMĬDUS, a, um, Timide, craintif. Syn. Ignavus, nullius animi, circumspectans omnia; quidquid increpuerit pertimescens; diffidens, imbellis, vecors. )( Animosus. Phras. 1. Pusilli animi es et timidus, vous êtes timide et pusillanime. Exigui, infirmi, imbecilli animi es nimiumque demissi. Infirmus ab animo es; animo jaces, langues, non viges. Jacet, languet, non viget animus tuus. Animus tibi sine animo est; abest animus ab animo tuo. Facile concidis, commoveris animo; roboris ac nervorum in animo tuo parum est. Animum in te requiro, desidero. Umbras etiam times trementibus labiis. Timorem prodis; nemo te meticulosior; animo es nimis ignavo ac demisso; magna quadam animi infractione, formidine, pavore timiditatem tuam ostendis; nescio quas formidines agitando animis, ipse tibi curas et metus auges. 2. Exercitus erat timidus, l’armée avait peur. Fuga trepidus, plenus vulnerum et pavoris exercitus; tota acies pavore fluctuabat, ut vix gladio esse opus, et ambonibus propelli posse videretur; ut nec vultum, nec aciem oculorum ferre posset; miles abjectus metu, terrore exanimatus, animo debilitatus et qui umbram quoque metueret suam. Occupabat militum animos pavor insolitus; terror militi inciderat; terror militi mentem eripuerat; omnium mentes animosque militum timor perturbarat. Cf. [Timeo]. Usus: Timidus et cautus. Quæ timido animo, humili fractoque fiunt.
TĬMOR, ōris, m. Crainte, effroi, peur. Syn. Metus, formido. )( Spes, animus. Epith. Cæcus, domesticus, falsus, inanis, major, verus, novus, vetus. Phras. 1. Hostis vicinus urbi maximum timorem incussit, la présence de l’ennemi avait rempli la ville d’épouvante. Maximo timore affecit; ingentem timorem injecit, incussit; pavore cuncta complevit; civium animos horrore perstrinxit; in maximum timorem cives dedit; maximo timori civibus fuit; maximum timorem hostibus objecit; maximo timore civitatem cumulavit. Cf. [Terreo]. 2. In maximo timore est civitas, la ville est dans une mortelle frayeur. Ingenti timore perculsa, occupata est civitas; animi omnium ad timorem traducti; in magnum timorem venere; in timorem versi sunt. Cf. [Timeo]. 3. Timorem præ se tulit, il donna des signes de peur. Opinionem timoris hostibus præbuit; signa timoris dedit; cum simulatione timoris egit; timoris opinionem apud hostes, quibuscumque potuit rebus, auxit; timoris suspicionem dedit hostibus; timoris sui signa multis rebus misit. 4. Tandem timorem deposuit, enfin il cessa de craindre. Timorem omnem abjecit, deposuit; animum sollicitudine exoneravit; metum amisit; tandem timore vacuus animum recepit; solvit animum metu; timore se expedivit; metum abstersit, exuit; posito metu animum respexit; animum recepit, recuperavit, revocavit; ad pristinam se fortitudinem revocavit; ex timore se collegit; recreavit se a timore; animum, spem redintegravit; animum renovavit. 5. Timorem tibi hunc adimam, je vous ôterai cette appréhension. Isto te metu liberabo, levabo, a metu te isto abducam; metum tibi eximam, ejiciam, auferam, expellam; animum tuum confirmabo, constituam; animum afflictum excitabo, et ad spem et fortitudinem revocabo. Efficiam tandem, ne quis porro animum tuum metus perturbet, afficiat, commoveat, concutiat, exagitet; ut a metu vaces; ut animus, qui jacebat, erigatur, excitetur, exsurgat, ut animus tuus sese colligat atque confirmet. Languet animus tuus: ego ut valeat et vigeat efficiam. Cf. [Recreo]. Usus: Timor misericordiam non recepit. Timorem in rei frumentariæ simulationem conferre. Magno timore sum, sed bene speramus, je crains beaucoup, cependant j’espère. Ades animo et omitte timorem, et cesse de craindre, bannis toute crainte. Homini timor injectus est, cet homme fut effrayé, eut peur.