TŎLĔRĀTĬO, ōnis, f. Constance à supporter.
TŎLĔRO, as, avi, atum, are, a. Supporter, endurer, souffrir, tolérer; soulager, apaiser. Syn. Fero, patior, perfero, sustineo; concoquo. Usus: Forti animo militiam, hiemem, fortunam adversam tolerare. Latrociniis vitam; castaneis famem tolerare. Verbera plagasque is toleret, qui verbum concoquere vix potest! Cf. [Fero], [Patior].
TOLLO, is, sustŭli, sublātum, ere, a. Élever, soulever, enlever; éloigner, écarter. Syn. Aufero, removeo, eximo, detraho, deleo, exstinguo, attollo. Adv. Celeriter, funditus, obscure, omnino, perfacile, recte. Usus: 1. Memoriam alicujus rei tollere. Suspicionem mihi omnem sustulit. 2. In currum patris sublatus. Risum, cachinnum, clamorem maximum sustulit. 3. Laudo, louer. Tollere in cœlum laudibus; augere et altius dicendo tollere. 4. Suscipio, recevoir, prendre. Tollere aliquid oneris. Cf. [Aufero], [Adimo].
TONDĔO, es, tŏtondi, tonsum, ere, a. Tondre, raser. Usus: Dionysius ne tonsori collum submitteret, tondere filias docuit.
TŎNĬTRŬS, ūs, m. vel ŭum, ĭi, n. Tonnerre. Syn. Æris sonitus, nubium fragor. Usus: Tonitrua, jactusque fulminum quis non extimescit? Cœlum tonitribus contremit. Cf. [Tempestas].
TŎNO, as, ŭi, are, n. Tonner. Phras. Tonat, il tonne. Ingenti sono cœlum strepere et inter horrendos fragores micare ignes cœpere. Continuus cœli fragor est et passim cadentium fulminum species visitur. Cœlum tonitribus dat mugitus ingentes, et concursu conflictuque fulgura ingeminat. Nubes æstivis incensæ caloribus inter se collisæ creberrimoque ruptæ tonitru fragoribus aures, fulgurum flammis oculos verberant. Cœlum tumultu miscetur. Ruptæ cum fragore nubes omnia terrore tumultuque complent. Usus: Si fulserit, si tonuerit, si tactum fuerit aliquid de cœlo.
TONSILLÆ, ārum, f. pl. Glandes de la gorge, amygdales. Syn. Glandes ad radicem linguæ.
TONSOR, ōris, m. Barbier, perruquier.
TONSŌRĬUS, a, um, Qui sert à tondre, à raser. Usus: Cultri tonsorii, rasoirs.
TONSTRĪNA, æ, f. Échoppe de barbier. Syn. Locus in quo tonderi solet.