TĬTŬBANTER, En balançant, en hésitant. Syn. Dubitanter, inconstanter.
TĬTŬBĀTĬO, ōnis, f. Embarras, obstacle. Syn. Hæsitatio. Usus: Ut ne parva quidem titubatione aut offensione impediremur.
TĬTŬBO, as, avi, atum, are, n. Chanceler, broncher; hésiter. Syn. Hæsito; nec vox, nec lingua consistit. Usus: Erubuisse, expalluisse, titubasse. Si quid in bello titubatum sit. Cf. [Dubito].
TĬTŬLUS, i, m. Titre, titre d’honneur. Syn. Index. Epith. Indignissimus, insignis. Usus: Me sapientis titulus delectat. Titulum consulatus vix sustinet. Regis titulum sibi adscribere. Inscriptio libri; honoris vocabula et nomina, rectius et usitatius quam libri vel honorum tituli, titre d’un livre, titre de noblesse. (Competentem titulum non dare, Vulg.), ne pas donner à qqn le titre qui lui convient. Latine: Aures debita appellatione fraudare.
TŎGA, æ, f. Toge, robe longue et ample d’une seule étoffe à l’usage des citoyens romains en temps de paix. )( Sagum. Epith. Felix, parva, pulla, purpurea, texta, virilis, pura. Usus: Toga pacis est insigne et otii. Virilem togam sumere, assumere, induere.
TŎGĀTUS, a, um. Vêtu de la toge, citoyen romain. Usus: Quasi unus e togatis.
TŎLĔRĀBĬLĬS, e, gen. com. Qu’on peut supporter, supportable, tolérable. Syn. Vendibilis, non contemnendus; patibilis. )( Impatibilis. Usus: Vix singulis ætatibus singuli tolerabiles oratores, passable. Tolerabili fenore solvere. Tolerabilis conditio.
TŎLĔRĀBĬLĬTER, Patiemment. Toleranter. Usus: Dolores tolerabiliter ferre.
TŎLĔRANTER, Patiemment. Usus: Toleranter dolorem pati.
TŎLĔRANTĬA, æ, f. Constance, patience dans la douleur. Usus: Tolerantia rerum humanarum, contemptio fortunæ. Cf. [Patiens].