TRANSFŬGA, æ, m. Transfuge, déserteur. Syn. Perfuga. Usus: Scipio transfugas et fugitivos bestiis objecit.

TRANSFŬGĬO, is, fūgi, ere, a. Passer à l’ennemi, déserter. Syn. Perfugio, profugio. Adv. Levissime. Usus: Ab afflicta amicitia ad florentem transfugere et devolare.

TRANSFŬGĬUM, ĭi, n. Action de passer à l’ennemi, désertion. Syn. Defectio, profugium. Usus: Longius ab hoste abiit, ut levibus ingeniis impeditiora essent transfugia, il s’éloigna de l’ennemi, afin que la désertion fut plus difficile pour tous ces esprits légers.

TRANSFUNDO, is, fūdi, fūsum, ere, a. Transvaser, verser, répandre. Syn. Transfero. Adv. Libenter. Usus: Amorem omnem abjecit atque in hunc transfudit. Omnes meas laudes libenter ad te transfuderim, je serais disposé à reporter sur toi, etc. Cf. [Transfero].

TRANSGRĔDĬOR, eris, essus sum, ĕdi, d. Passer outre, traverser. Syn. Migro. Adv. Inauspicato. Usus: Alpes transgredi. Cf. [Transeo].

TRANSGRESSĬO, ōnis, f. Action de franchir, de traverser. Syn. Transitus. Epith. Concinna. Usus: Vallum Alpium contra transgressionem Gallorum. Cf. [Delictum].

TRANSĬGO, is, ēgi, actum, ere, a. Terminer un différend, conclure, arranger. Syn. Decido, pactionem facio, conficio, gero, ago, perficio. Adv. Commode. Usus: 1. Transigere et decidere cum aliquo de re aliqua. Modica pecunia transiges. 2. Rem perficio, absolvo, mener à bonne fin, achever, accomplir. Transigere multas res uno tempore. Susceptum negotium transigere. 3. Ago, passer, consumer, mener. Vitam otiosam transigere et ludo jocisque conterere. Cf Pactum, Paciscor.

TRANSĬLĬO, is, ŭi, ire, n. et a. Traverser en sautant, sauter; dédaigner. Syn. Prætereo, transeo, prætervehor. Usus: Transilire ante pedes posita, négliger ce qu’on a devant soi. Cf. [Transeo].

TRANSĬTĬO, ōnis, f. Action de passer dans un autre parti; transition. Usus: Transitio ad plebem. Nullis transitionibus ejus utitur oratio.

TRANSĬTŬS, ūs, m, Passage, traversée. Usus: Fossæ transitum ponticulo junxit.