TRĬANGULUS, a, um, A trois angles, triangulaire. Usus: Ea triangula, alia quadrata nominant.
TRĬBŪLIS, is, m. Qui est de la même tribu. Syn. Curialis. Epith. Turbulentus, vicinus. Usus: Apud tribules suos plurimum gratia potest.
TRĬBŪNĂL, ālis, n. Espace élevé et demi-circulaire ou siégent les magistrats, tribunal. Syn. Sella judiciaria. Epith. Certum, totum, continuatum, proximum. Phras. Pro tribunali sedere, siéger sur son tribunal. Judiciis præesse; jura reddere; cognitionem capitalium rerum exercere; judicium exercere; causas cognoscere. Cf. [Judicium]. Usus: Pro tribunali sedere, sententiam pronuntiare.
TRĬBŪNĀTŬS, ūs, m. Dignité ou fonction de tribun, tribunat. Syn. Magistratus tribunorum plebis. Epith. Ardens, militaris, pestifer et funestus, præclarus, tacitus, totus, turbulentissimus. Usus: Tribunatum petere, suscipere, seditiose gerere.
TRĬBŪNĪTĬUS, a, um, De tribun (du peuple ou des soldats). Usus: Furor, terrores tribunitii. Potestas tribunitia.
TRĪBŪNUS, i, m. Tribun du peuple, magistrat institué pour défendre les intérêts du peuple. Syn. Populi defensor et custos. Epith. Nimium acer, vehemens, acerbus, criminosus, amentissimus, felix, fœdissimus, furiosus, horridus, improbus, inermis atque imparatus, iners, levis, non bonus, militaris, modestus, non modo non seditiosus, sed etiam seditiosis adversarius, officiosissimus, perniciosus, similis gladiatori, sordidissimus, vesanus, vetus ac fortis, vigilans et accuratus, valens, vetus. Usus: 1. Ut Lacedæmone Ephori regibus, sic Romæ consulibus tribuni sunt oppositi. 2. Tribunus militum, qui ordines ducit, tribuns des soldats.
TRĬBŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Distribuer, donner, accorder. Syn. Do, præsto, impertio. Adv. Caste, exigue, infinite, libentissime, liberaliter, longe, plurimum, multum, nunquam, pure, recte. Usus: 1. Suum cuique, opem et misericordiam miseris, honorem magistratibus tribuere. 2. Honorem habeo, defero, confido, avoir des égards, de la condescendance, accorder par déférence. Patri tuo semper plurimum tribui. Tribue hoc valetudini tuæ. Nimium tibi ipse tribuis. 3. Divido, distribuer, diviser, partager. Rem universam in partes tribuere. Cf. [Do], [Divido], [Largior].
TRĬBŬS, ūs, f. Tribu, division du peuple romain. Syn. Curia, corpus. Epith. Certa, rustica, urbana. Usus: Populum in tribus dividere. Tribu certa esse. Tribu moveri. Sui corporis tribusque homines sibi obnoxios habuit.
TRĪBŪTĀRĬUS, a, um, Tributaire. Syn. Stipendiarius, vectigalis. Cf. [Vectigalis].
TRĬBŪTIM, Par tribus. Syn. Per tribus singulas.